Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Pomerium lub pomoerium (dosłownie "za górami") była to linia o charakterze sakralnym wyznaczająca granice miasta Rzym. W ujęciu prawniczym Rzym jako instytucja funckjonował jedynie wewnątrz tych granic, poza którym znajdowały się po prostu ziemie (ager) należące do Rzymu.
Pomerium rozgraniczało zasięg władzy cywilnej i wojskowej, a imperium wojskowe nie obowiązywało w jego granicach. Stąd też wodzowie w niepewnych czasach schyłku republiki często zwoływali Senat w świątyniach na Polu Marsowym, które leżało już poza pomerium. Do miasta nie można było, z wyjątkiem triumfów, wchodzić z bronią. Nie można było ponadto grzebać zmarłych w obrębie pomerium.
Wprawdzie Juliusz Cezar otrzymał zgodę senatu na pochowanie swoich prochów w obrębie świętej granicy, jednak ostatecznie spoczął w rodzinnym grobowcu. Warto dodać że Cezar zamordowany został w Teatrze Pompejusza, który znajdował się poza świętymi granicami miasta. Dzięki temu senatorowie (uzbrojeni), którzy nie mogli przekraczać pomerium, stawili się na spotkaniu z Cezarem i mogli uczestniczyć w spisku na życie dyktatora. Jedynym władcą pochowanym w obrębie pomerium był cesarz Trajan w roku 117 n.e. - pochowany został u stóp swojej kolumny.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska rzeźba ukazująca, nieznanego z imienia, mężczyznę z brodą. Obiekt datowany na połowę II wieku n.e. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania), a odnaleziony został pod koniec XIX wieku w okolicach Rzymu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W 73 roku n.e. w Judei panowały zamieszki antyrzymskie, które stłumić miał za zadanie dowódca Flawiusz Silwa. Rzymianie otoczyli Masadę - twierdzę żydowską, znajdującą się nad Morzem Martwym i wznieśli szereg wałów obronnych oraz umocnień, aby odciąć obrońców twierdzy od dostaw żywności i wody pitnej. Taktyka ta jednak nie przyniosła żadnych rezultatów ponieważ żydzi mieli duże zapasy.
Rzymianie zdecydowali więc zbudować olbrzymi nasyp, którym mogliby przetransportować na szczyt twierdzy machiny oblężnicze. Po dłuższym czasie udało im się wedrzeć do twierdzy, aby ku ich przerażeniu stwierdzić, że nikt tej twierdzy już nikt nie broni gdyż obrońcy popełnili masowe samobójstwo wcześniej ustawiając zapasy żywności i broni na środek głównego placu, aby Rzymianie widzieli, że mogli jeszcze przez długi czas się bronić i że woleli umrzeć niż się poddać rzymianom. Legenda mówi, że czarne ptaki, które dziś można spotkać na tym pustkowiu są to dusze obrońców strzegący tego miejsca.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Niesamowita mozaika podłogowa w atrium willi bogatego kupca Aulusa Umbriciusa Scaurusa w Pompejach. Mężczyzna handlował słynnym sosem rybnym - garum.
Czarno-białe kafelki otaczają nieregularnie przycięte, kolorowe fragmenty marmuru i wapienia. Mozaika ułożona jest w stylu lithostroton. Obiekt datowany na I wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Trajan uznawany jest za jednego z najlepszych cesarzy rzymskich w historii. Za jego rządów Cesarstwo Rzymskie osiągnęło swój szczyt militarny oraz terytorialny. Tym co wyróżniało Trajana był fakt, że niezwykle szanował Senat, co po latach panowania dynastii julijsko-klaudyjskiej, nie było czymś oczywistym.
Kasjusz Dion przekazał nam ciekawą historię związaną z Trajanem. Przed dojściem do władzy miał on mieć sen, w którym przyśnił mu się starzec w todze z purpurowym paskiem na krawędzi oraz koroną na głowie. We śnie objawił mu się także senat, który odcisnął na nim pieczęć z pierścienia, najpierw po lewej stronie szyi, a potem po prawej.
W dniu, kiedy Trajan został uznany cesarzem, pierwszym co zrobił było wysłanie listu do Senatu z informacją, że nie zabije lub nie pozbawi praw żadnego senatora. Jego rządy były rozsądne i w zgodzie z Senatem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk ścienny ukazujący walczącego Amora z Panem
Rzymski fresk ścienny ukazujący walczącego Amora z Panem na oczach Sylena - bóstwa przyrody. Starcie tych mitycznych bożków było w starożytności symbolem walki miłości z pożądaniem. Obiekt znaleziono w Pompejach, w domu Meleagera. Obecnie znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Gwardziści pretoriańscy przy cesarzu Klaudiuszu. Wbrew temu, co nam przekazuje kultura masowa w filmach, pretorianie w rzeczywistości nie nosili zbroi, kiedy służyli w mieście Rzym i pałacu cesarskim (poza specjalnymi okazjami jak np. pochód triumfalny), zwłaszcza na pewno nie przez pierwsze dwa wieki swojego istnienia.
Taki zwyczaj nie występowania uzbrojonych żołnierzy wewnątrz murów Rzymu wziął się z chęci zatajenia kwestii, jakoby cesarze swoją pozycję utrzymywali w oparciu o wojsko. Obóz pretorianów z tego względu znajdował się poza murami miasta, a pretorianie w terenie zabudowanym poruszali się, na co dzień odziani w togę, pod którą znajdował się pas z bronią. Na obrazku można dostrzec fragment głowicy miecza oficera z prawej strony Klaudiusza.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski hełm niejakiego secutora - rodzaju gladiatora, który walczył zazwyczaj w starciu z retiariusem. Obiekt został znaleziony w koszarach Ludus Gladiatorius w Pompejach.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Starożytni żywo interesowali się przeszłością. Opowieści o mitycznej wojnie trojańskiej oraz powrocie bohaterów spod Troi do swoich domów były przez całą epokę źródłem rozrywki zarówno dla arystokratów, jak i zwykłych zjadaczy chleba, oraz inspiracją dla rzeźbiarzy i poetów.
Historie o herosach różniących się pod względem fizycznym od późniejszych ludzi, wzbudzały rozważania na temat majestatycznego wyglądu przodków, którzy mieli być piękniejsi i znacznie wyżsi od przeciętnego Greka czy Rzymianina. Asumptu do tego typu rozważań dały opisy postaci w Iliadzie i Odysei, których nieodłącznym elementem jest podziw dla wielkości i piękna, np. Telemacha (Odyseja, ks. III, wersy 204-6). Dla ludzi z epoki archaicznej (VIII-V w. p. n. e.) cielesność była jednym z wyznaczników statusu, co widać dobitnie w jednej ze scen Odysei. Bogini Atena, chcąc przydać Odysowi splendoru, przydała mu wzrostu oraz mięśni, czym król Itaki wzbudzał szacunek u przyglądających się mu ludzi(Od, ks. VIII, wersy 18-23). Hezjod w Pracach i dniach, dziele dydaktycznym, oprócz wielu porad dotyczących dobrego życia, zawarł opowieść o tzw. ludzkich wiekach (wiek złoty, srebrny, spiżowy, heroiczny i ówczesny Hezjodowi – żelazny). Z każdym kolejnym wiekiem ludzkość coraz bardziej się degenerowała, tym samym coraz mniej mając wspólnego z bogami. Jednym z przejawów upadku był właśnie mniejszy wzrost, ale i brzydota (Hezjod, Prace i dni, wers 106 i następne). Warto przyjrzeć się późniejszym opowiastkom o znajdowaniu olbrzymich szkieletów, tym samym mierząc się z istniejącym w następnych wiekach przeświadczeniem ludzi, o prawdziwości słów Homera i Hezjoda o gigantycznych bohaterach.
Pauzaniasz, a więc podróżnik z II w. n. e., opisując wiele krain po których stąpał, przedstawiał nie tylko budynki spotykane w trakcie podróży, ale i opowieści zasłyszane od lokalnych. Wzmiankował m. in. o potężnym Ajasie, bohaterze spod Troi, którego ciało zostało rzekomo odnalezione dzięki morzu, które podmyło grobowiec herosa. Człowiek zdający relację Pauzaniaszowi o odnalezieniu ciała Ajasa, chcąc ukazać wielkość szkieletu, porównał ogrom jego rzepki (czyli kości kolanowej), do dysku miotanego przez dyskobolów. Podobnie w Milecie dzięki niszczącej sile wody odnaleźć miano kości giganta Asteriosa, syna Anaksa oraz Gei (czyli bogini Ziemi), którego szkielet mierzył dziesięć łokci. W Lidii z kolei odnaleziono masywne szczątki Geriona – tego samego, którego zabił Herakles by ukraść jego woły i tym samym wypełnić jedną z tzw. dwunastu prac (Pauzaniasz, Wędrówki po Helladzie, ks. I, rozdział 35, paragraf 5-8).
Jednym z najbardziej zapadłych w pamięć u potomnych dzieł Kimona, polityka ateńskiego w V w. p. n. e., miało być cudowne odnalezienie zwłok herosa – Tezeusza, o czym możemy przeczytać w dziele żyjącego na przełomie I i II w. n. e. Plutarcha z Cheronei. Kimon dzięki boskiej inspiracji wiedział, gdzie powinien kopać na wyspie Skiros, gdzie miał umrzeć Tezeusz, a po odnalezieniu ogromnego szkieletu nie miał już wątpliwości, że odnalazł bohatera z dawnej epoki. Wszystko to pozwoliło na powrót w chwale szczątków do Aten, gdzie w sercu miasta złożono go w grobie stanowiącym także sanktuarium herosa (Plutarch, Żywot Tezeusza, rozdział 36).
Żyjący na przełomie II i III w. n. e. Flawiusz Filostratos, który działał w kręgu intelektualistów stworzonym przez żonę Septymiusza Sewera (Julii Domny), także dawał wiarę podobnym historiom. W ramach dygresji wspomniał w swoim największym dziele, a więc w Żywocie Apolloniusza z Tyany, opisującym podkoloryzowane życie filozofa pitagorejskiego działającego w I w. n. e., o ciałach gigantów, które można odnaleźć w przypadku zniszczenia ich grobów (Flawiusz Filostratos, Żywot Apolloniusza, ks. V, rozdział 16). Swoje przekonanie o nadnaturalnie wysokich ludziach z przeszłości Flawiusz sygnalizował także w innym dziele. W swojej Rozmowie o herosach ukazał wiele spraw nurtujących starożytnych, a dotyczących bohaterów wojny trojańskiej, na które Homer nie udzielił wyczerpującej odpowiedzi. Głównym informatorem co do świata z eposów Homera był Protesilaos, którego Flawiusz opisał jako wysokiego na dziesięć łokci młodzieńca, o bardzo przystojnym obliczu (Flawiusz Filostratos, Rozmowa o herosach, rozdział 10).
Te i wiele innych historii są ważnymi świadectwami. Ukazują bowiem, że obok istniejącej w kręgach intelektualnych narracji o wyimaginowanym świecie eposów Homera, wielu powtarzało z wiarą historie o odnalezieniu mierzących kilka metrów szkieletów herosów z wojny trojańskiej, tym samym ufając dawnym legendom.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Gajusz Juliusz Cezar (Gaius Iulius Caesar, 100 - 44 p.n.e.) - polityk, wódz, dyktator i pisarz:
"Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem!"
• łacina: [Veni, vidi, vici!]
• opis: podczas triumfu nad Pontem kazał przed sobą nieść napis z tymi słowami. W ten sposób Cezar odniósł się do swojego błyskawicznego zwycięstwa nad królem Pontu Farnacesem pod Zelą.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
