Wyrzeźbiona sylwetka żołnierza rzymskiego, która znajdowała się na nagrobku. Obiekt zachował się do naszych czasów, gdyż kamień został wykorzystany do budowy w Londynie. Przedstawiona postać jest nam nieznana z imienia.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tabularium było to rzymskie archiwum państwowe, wojskowe, świątynne, miejskie itp., w którym przechowywano najważniejsze dokumenty i akty prawne spisane na tabliczkach, zwojach papirusu i pergaminu. Archiwum takie było administrowane początkowo przez cenzorów, w późniejszym okresie przez specjalnie do tego powołanych kuratorów.
W roku 83 p.n.e. archiwum uległo zniszczeniu podczas pożaru na Kapitolu. Najstarsze, znane i częściowo zachowane Tabularium w Rzymie zostało odbudowane w 78 p.n.e. przez Kwintusa Latatiusa Katulusa na Forum Romanum u stóp Kapitolu.
Do naszych czasów z dawnego budynku pozostał fragment ściany pierwszego piętra wkomponowany w Pałac Senatorów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Antyczni Rzymianie w trakcie rozwoju własnej państwowości adaptowali naukę i oraz te osiągnięcia Greków, które w ich odczuciu były użyteczne: m.in. w dziedzinie wojskowości, medycyny, sztuki czy teatru.
Taka asymilacja greckich wzorców rozpoczęła się w II wieku p.n.e., kiedy to podbity przez Rzymian grecki świat zaczął napływać do Rzymu w swojej najlepszej formie. W "Wiecznym Mieście" zaczęli się pojawiać greccy architekci, medycy, pisarze, którzy z pewnością wywarli duży wpływ na rozwój rzymskiej nauki.
Starsza generacja historyków stała w przekonaniu, że antyczni Rzymianie nie mieli de facto osiągnięć, gdyż to co stosowali wynikało w dużej mierze z wynalazków innych ludów. Obecnie jednak panuje trend mówiący, że Rzymianie mieli duży wpływ na rozwój wielu dziedzin nauki: geometrii, fizyki czy biologii. Dążenie do badań i powiększania wiedzy często było sponsorowane przez bogate osobistości ze świata Rzymu, które chciały zostać zapamiętane jako mecenasi sztuki oraz patroni nauki.
Pytanie brzmi, którzy antyczni Rzymianie mogli by otrzymać tytuł naukowca, z racji na swoje osiągnięcia. Wyróżnić z pewnością można następujące osobistości:
Katon Starszy - który w swoim dziele De agricultura radził jak dobrze prowadzić gospodarstwo oraz opisywał choroby roślin czy pielęgnację roślin.Marek Terencjusz Warron - który w swoim dziele Res Rusticae przedstawia najlepsze sposoby na dobre zarządzanie dużym majątkiem. Co więcej, mimo że jego wiele prac się nie zachowało, stworzył ogromną ilość traktatów poświęconych matematyce, geografii, biologii. Jego dzieła wywarły wpływ na późniejszych rzymskich badaczy Witruwiusza czy Pliniusza Starszego.Cyceron - który przetłumaczył wiele greckich tekstów oraz odznaczył się w dziedzinie filozofii, kosmologii i fizyce.Juliusz Cezar - jego Wojny galijskie poza aspektem propagandowym niosą ogromny pokład wiedzy geograficznej. Co więcej, Cezar miał napisać dzieło o gwiazdach.Lukrecjusz - autor De rerum natura, dzieła poświęconego ważniejszym greckim rozprawom nad atomizmem.Publiusz Nigidiusz Figulus - napisał prace (częśćiowo zachowane) na temat zoologii, astronomii, pogody czy natury ludzkiej.Witruwiusz - jego dzieło De architectura to prawdziwa encyklopedia wiedzy o planowaniu miast, proporcjach, materiałach budowlanych, geodezji, astronomii czy mechanice.Seneka Młodszy - prowadził studia o meterologii, kosmosie, kometach, filozofiiColumella - poświęcił się agrotechnice. W swoich dwunastu księgach doradzał jak prowadzić wielkie gospodarstwo, uprawiać winorośl, ogrodnictwo, hodować zwierzęta oraz jaki układ posiadłości jest najlepszy.Marcus Manilius - autor dzieła poświęconego astronomii - AstronomicaPomponiusz Mela - poświęcił się badaniom geograficznym m.in. obszaru Morza Śródziemnego czy północnej Europy (dzieło De chorographia)Aulus Cornelius Celsus - twóca encyklopedii De medicina złożonej z 8 części, a poświęconej tematyce medycznej: terapia, operacje, dieta.Scribonius Largus - twórca dzieła Compositones poświęconego medycynie, która miała zwłaszcza zastosowanie w przypadku gladiatorówPliniusz Starszy - autor encyklopedii Naturalis Historia złożonej z 36 tomów, które poruszają tematykę zwierząt, roślin, minerałów.Frontinus - poświęcił się badaniom a propos wojskowości czy systemów wodnych Rzymu - De acquis urbis RomaeGalen - badacz greckiego pochodzenia, skupiony na medycynie (wiedzę czerpał z własnych doświadczeń jako gladiator). Praktykował także innowacyjne operacje.Wynalazki i osiągnięcia rzymskie
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Kwintylian (Marcus Fabius Quintilianus, 35 - 95 n.e.) - sławny retor i pedagog w dziedzinie teorii wymowy. Pierwszy płatny z kasy państwowej nauczyciel retoryki:
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Królestwo Kusz, które znajdowało się na terenie dzisiejszego Sudanu, było państwem pod względem kultury i religii zbliżonym do starożytnego Egiptu.
Za panowania kandake (czyli królowej) Amanirenas (panowała w latach ok. 40-10 p.n.e.), Kuszyci zaatakowali rzymski Egipt. Wykorzystali nieobecność prefekta Gallusa, który to wyprawił się na królestwo Saby i pokonali Rzymian w dwóch bitwach, w okolicach współczesnego Asuanu i wyspy File. Jedną ze zdobyczy była brązowa głowa cesarza Oktawiana Augusta, która pochodziła ze zniszczonego posągu i została zakopana w ofierze pod jedną z nubijskich świątyń. Głowa została odkopana w Meroe, w 1912 roku, a obecnie znajduje się w British Museum. Królowa podobno utraciła też w boju jedno oko.
Wojenna fortuna odwróciła się jednak od Kuszytów, kiedy to z kontrofensywą wyruszył Gajusz Petroniusz. Wojskom rzymskim udało się dotrzeć aż do Napaty. Na przełomie 21 i 20 roku p.n.e. zawarto pokój, którego warunki były stosunkowo łagodne dla pokonanych Afrykanów. Kusz nie tylko nie zostało podbite i zachowało większość swojego terytorium, ale również zostało zwolnione z płacenia trybutu cesarzowi. Tak łagodne warunki mogły być spowodowane założeniami polityki zagranicznej Oktawia Augusta, która zdecydowanie bardziej skupiała się na umocnieniu obecnych granic, a nie dalszym rozszerzaniu imperium. Ten kierunek polityki został w wyraźniejszy sposób porzucony dopiero za panowania Trajana (98-117 n.e.).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Do najcięższych przestępstw w antycznym Rzymie należało: porwanie, cudzołóstwo, podpalenie, bigamia, fałszerstwo, kazirodztwo, gwałt, napaść o charakterze seksualnym, kradzież i zdrada.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk ukazujący Marsa (boga wojny) i Wenus (bogini miłości) - kochanków, którzy według antycznych mitów mieli ukrywać swoją miłość przed Wulkanem (bogiem ognia), mężem Wenus. Obiekt został znaleziony w Herkulanum.
Datowane na I wiek n.e. Obecnie malunek znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Gajusz Apulejusz Diokles urodził się w 104 r. n.e. w prowincji Luzytania, która znajduje się na terenach dzisiejszej południowej Portugalii i południowo- zachodniej części Hiszpanii. Urodził się, jako wolny człowiek lub był niewolnikiem, najprawdopodobniej był też analfabetą. O jego młodości niewiele wiadomo i brak wiarygodnych informacji na jej temat, jednak to właśnie on został najlepiej opłacanym sportowcem w historii.
W okolicach 18 roku życia rozpoczął karierę sportową jako zawodowy woźnica, brał udział w wyścigach rydwanów w Circus Maximus – największym i najstarszym cyrku starożytnego Rzymu położonego w wiecznym mieście. Pierwsze dwa lata nie przyniosły znaczących osiągnięć, swój pierwszy wyścig wygrał w wieku 20 lat. Początkowo występował w zespole "białych"} po sześciu latach przeniósł się do "zielonych"} a w roku 131 trafił on do drużyny "czerwonych". Przez czas jego - jak na tamte czasy - wyjątkowo długiej kariery wziął udział w 4257 wyścigach, w których odniósł zwycięstwo 1462 razy, na pozycji drugiej dojechał do mety 862 razy, a 567 razy zajął pozycję trzecią. Karierę zakończył w wieku 42 lat, powoził wozami przez 24 lata, najczęściej ścigał się kwadrygą, czyli wozem zaprzężonym w cztery konie, rzadziej rydwanem dwukonnym, zdarzyło mu się powozić też wozami sześciokonnymi. Był też pierwszym woźnicą, który wygrał wyścig zaprzęgów siedmio-konnych.
Chociaż jego wyniki sportowe były dalekie od rekordzistów w tej dziedzinie - Pompejusz Musclosus 3559 zwycięstw, Scorpus 2048 zwycięstw - to jednak Gajusz Apulejusz Diokles zdołał zarobić na nich najwięcej i zgromadzić ogromny majątek. Wynosił on 35 863 120 sesterców, co w przeliczeniu daje 8 965 780 denarów. Zdobycie takiej fortuny, mimo, że nie był najlepszy w swojej dyscyplinie umożliwiły mu zwycięstwa w najwyżej premiowanych wyścigach, w których wygrał aż 1064 razy, z czego największym zainteresowaniem cieszyły się pierwsze wyścigi danego dnia, a Diokles tryumfował w nich 110 razy. Aby pokazać jak olbrzymią kwotę udało mu się zdobyć należy wspomnieć, że jego majątek wystarczyłby, aby zaopatrzyć wszystkich mieszkańców Rzymu w zboże przez rok lub starczyłby na wypłacanie żołdu wszystkim żołnierzom imperium w"czasach jego największej militarnej potęgi przez 10 tygodni.
Według wyliczeń profesora Petera Struck’a z uniwersytetu w Chicago jego majątek był wart 15 miliardów współczesnych dolarów amerykańskich, a jego dochody w postaci około 1,5 miliona sesterców rocznie, przewyższały pięciokrotnie dochody najlepiej opłacanego gubernatora prowincji. W 147 n.e. w Rzymie miłośnicy wyścigów rydwanów i sami zawodnicy sfinansowali powstanie inskrypcję, mającej na celu uczczenie przejścia na emeryturę Gajusza Apulejusza Dioklesa, który został uznany przez kibiców i swoich rywali za mistrza wszystkich woźniców rydwanów. Spośród jego koni znane są imiona tych, z którymi wygrał co najmniej 100 wyścigów, a są nimi Cotynus, Galata, Lucidus, Pompeianus i Abigeius. W obecnych czasach jest on uważany za pierwszego sportowca pochodzącego z Hiszpanii, poświęcono mu powieść "El auriga de la Hispania"} która została wydana w 2004 roku.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska mozaika ukazująca scenę wprowadzania słonia na pokład statku
Rzymska mozaika ukazująca scenę wprowadzania słonia na pokład statku. Według badaczy scena może mieć miejsce w Egipcie, niedaleko portu w Aleksandrii, skąd też transportowano liczne egzotyczne zwierzęta do Italii.
Na widocznej mozaice widzimy, jak czterech mężczyzn próbuje wprowadzić niechętne zwierzę na pokład statku. Co interesujące, kły słonia zostały zabezpieczone swego rodzaju pokrowcami, aby uniknąć większych obrażeń.
Warto nadmienić ciekawostkę, jaką pozostawił nam Pliniusz odnośnie słoni. Mianowicie zwierzęta płoszyły się, kiedy schodząc ze statku po platformie zdawały sobie sprawę z odległości między lądem a statkiem. Przedstawiona mozaika tak naprawdę może ukazywać nie proces wprowadzania zwierząt na pokład statku, a ich sprowadzanie na ląd. Zwierzęta schodząc tyłem nie wpadały w panikę, a widoczni mężczyźni z lewej mogli dodatkowo uniemożliwiać im powrót na statek.
Obiekt znajduje się w rzymskiej willi Villa Romana del Casale na Sycylii.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Na zdjęciu jedyne zachowane scutum - rzymska tarcza, wykorzystywana przez rzymskich legionistów. Odnaleziono ją spłaszczoną, w trzynastu kawałkach, bez umbo. Malunki na tarczy ukazują: orła z wieńcem laurowym, skrzydlate Wiktorie i lwa.
Znalezisko datowane jest na połowę III wieku n.e. Pochodzi z Dura-Europos nad Eufratem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymskie kameo ukazujące gęś, ptaka poświęconego bogini Junonie. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Rzymianie niezwykle cenili gęsi z racji na to, że według tradycji w roku 390 p.n.e., kiedy oblegali Kapitol, te ostrzegły obrońców przed szturmem. Na pamiątkę tego zdarzenia, starożytni Rzymianie obnieśli jedną z gęsi w lektyce. Psy, które zasnęły wraz z ludźmi zostały ukarane (jednego z nich powieszono).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Marek Porcjusz Katon Starszy (Marcus Porcius Cato, 234 - 149 p.n.e.) - mówca, polityk, pisarz:
"Trzeba mu wybaczyć, skoro się podjął tego dzieła przymuszony decyzją amfiktionów!"
• opis: reakcja na dzieło historyka rzymskiego Postumiusza Albinusa, konsula z roku 151 p.n.e., które napisał w języku greckim. Katon śmiał się, że Albinus użył greki będąc zmuszony przez członków związku miast greckich.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymianie rzadko używali słoni w walce. Kilka sztuk zdobytych na Pyrrusie było obecnych na triumfie Maniusza Kuriusza Dentata w Rzymie w 275 roku p.n.e. Nie wiadomo jednak, co się stało z tymi zwierzętami później. Być może podzieliły one los ok. 140 słoni zdobytych przez Lucjusza Metellusa Pontyfeksa na Sycylii w walkach z Kartagińczykami, które po triumfie zwycięskiego wodza zginęły na arenie. Jak widać, wodzowie z miasta nad Tybrem nie doceniali początkowo walorów tych zwierząt. Na przełomie III i II wieku p.n.e.
Rzymianie krótko stosowali słonie na szerszą skalę. Po raz pierwszy wykorzystali je w II wojnie macedońskiej (w latach 200-197 p.n.e.) m.in. pod Kynoskefalai. Pochodziły one z Afryki i zostały albo zdobyte na Kartagińczykach, albo podarowane przez Numidyjczyków, tak jak miało to miejsce w 198 roku p.n.e., kiedy to król numidyjski Masynissa podarował Rzymowi 10 słoni i w 153 roku p.n.e., gdy przekazał miastu nad Tybrem kolejne 10 sztuk tych olbrzymów. Zwierzęta te były też wykorzystywane w czasie wojny hiszpańskiej w latach 181-133 p.n.e. W Italii słonie cieszyły się sławą "obusiecznego miecza"} co może częściowo tłumaczyć przyczynę niechęci Rzymian do tych stworzeń. Wyznawcą tego poglądu był również Appian, który nazywa je wspólnymi nieprzyjaciółmi obu walczących stron. Warto wspomnieć Klaudiusza Eliana, który pisał, że słonie bojowe było pojone winem, co mogło mieć na celu zmniejszenie stresu u zwierząt. Rzymianin wspomina: "Słoń należący do stada przystosował się do picia wody. Ale słoń, który walczy na wojnie, pije wino". Treserzy słoni (mansu¬etarii) znani byli z tego, że poili zwierzęta wywarem z ryżu i trzciny przed wysłaniem ich na arenę. Podobno do upicia ważącego trzy tony zwierzęcia potrzeba było od 10 do 27 litrów napoju zawierającego 7% alkoholu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Marek Porcjusz Katon Starszy (Marcus Porcius Cato, 234 - 149 p.n.e.) - mówca, polityk, pisarz:
"Ludzie widzą powód do dumy w spiżowych tablicach i w dziełach malarzy; dla mnie zaś te moje portrety są najpiękniejsze, które obywatele noszą w swych sercach"
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
