Napis na kurtce żołnierza 3. Batalionu 26 Pułku Amerykańskiej Piechoty Morskiej "Uwaga: według tygodnika Newsweek bycie Żołnierzem Piechoty Morskiej w Khe Sanh może być niebezpieczne dla Twojego zdrowia." Stwierdzenie to było bliskie prawdzie - w trakcie trwającego od 21 stycznia do 8 kwietnia 1968 roku oblężenia amerykańskiej bazy wojskowej w Khe Sanh w prowincji Quang Tri w Wietnamie Południowym zginęło 274 amerykańskich Marines, a 2541 zostało rannych. Oblężenie zakończyło się na skutek połączenia się sił Piechoty Morskiej broniących bazy i jednostek 1 Dywizji Kawalerii Powietrznej w ramach Operacji Pegasus.

Operator US Navy SEALs uzbrojony w lekki karabin maszynowy Stoner 63 oczekuje w zasadce. My Tho, Wietnam, rok 1968.

Brytyjscy spadochroniarze w trakcie Bitwy pod Plaman Mapu. Żołnierz na pierwszym planie uzbrojony jest w lekki karabin maszynowy Bren L4 (czyli znany z II Wojny Światowej lekki karabin maszynowy Bren przystosowany do strzelania amunicją 7,62x51 NATO zamiast .303), żołnierz na drugim planie zaś w karabin L1A1 SLR (produkowany na licencji w Wielkiej Brytanii karabin FN FAL bez możliwości prowadzenia ognia ciągłego). 27 kwietnia 1965 roku.

Wszystkie możliwości konfiguracji karabinu maszynowego Stoner 63.

Broń ta, od podstaw przemyślana jako modularny system broni strzeleckiej stworzona została w roku 1963 przez firmę Cadillac Gage. Jak wskazuje nazwa, za jej projekt odpowiedzialny był Eugene Stoner - twórca tak legendarnych karabinów jak Armalite AR-10 i Armalite AR-15 (ten drugi został zaadoptowany przez armię amerykańską jako podstawowe uzbrojenie strzeleckie pod nazwą M16).

System oparty był na podstawowym naboju pośrednim NATO kal. 5,56x45 mm. W zależności od konfiguracji mógł strzelać z zamka zamkniętego bądź otwartego. Dostępne było również pięć długości luf - od najkrótszej "dla komandosów" do najdłuższej "ciężkiej lufy", pomyślanej do konfiguracji w formie stacjonarnego KMu bądź też karabinu maszynowego montowanego w pojazdach. Broń mogła być zasilana z 20 bądź 30-nabojowych magazynków pudełkowych bądź z magazynków bębnowych o pojemnościach 75, 100 bądź 150 naboi.

Ostatecznie, broń ta nie weszła nigdy do szeroko zakrojonej produkcji seryjnej. Znalazła swój użytek w Wietnamie, gdzie korzystali z niej głównie komandosi Navy SEALs oraz Kompania Lima 3 Batalionu 1. Pułku 1. Dywizji USMC, gdzie prowadzono testy polowe. W wypadku US Army i USMC, głównym karabinem maszynowym pozostał tam model M60, zasilany pełnoprawnym nabojem karabinowym NATO kal. 7,62x51 mm.

dobra reklama