Rzymska mozaika ukazująca kuropatwę unoszącą lustro z kosza. Obiekt datowany jest na pierwszą połowe I wieku p.n.e. Artefatk znalezionow Domu Labiryntu w Pompejach; obecnie znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wystawiony szkielet konia (lub osła) w Pompejach. Ciekawy obiekt znajduje się w stajniach w sekcji I.8.12. Koń jest wystawiony w miejscu, w którym podobno został znaleziony.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, rozpoczynało się święto Quinquatria lub Quinquatrus, początkowo poświęcone Marsowi. Z czasem, gdy Minerwa zaczęła patronować rzemieślnikom i cechy rzemieślnicze otrzymały na Awentynie swoje święte miejsce, Quinquatrus zmieniły swój charakter i stały się świętem rzemieślników oraz uczącej się młodzieży (składała ona swoim nauczycielom tzw. minerval, opłatę za naukę). Według Marka Terencjusza Warrona festiwal nazwano tak, gdyż miał on miejsce piątego (quinqu-) dnia pod Idach. W pierwszym dniu Quinquatrus składano ofiary Minerwie, a w czasie wojen w dniu tym przerywano walki. W następnych dniach odbywały się igrzyska gladiatorów, a w ostatnim dniu, w hali szewców (atrium sutorium), odbywało się poświęcenie trąb, tzw. tubilustrium (trąba była instrumentem bogini).
„Kiedy w twym obozie czai się wrogi szpieg, wydaj rozkaz za dnia, aby wszyscy żołnierze pozostali w swych namiotach, a szpieg natychmiast zostanie zatrzymany”
łacina: [Cum consilium tuum cognoueris aduersariis proditum, dispositionem mutare te conuenit]
opis: gdyż agent nie posiada swojego miejsca w namiocie.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk ukazujący kopulującą parę. Malunek stanowił część większej kompozycji w jednym z pokoi sypialnianych (cubiculum). Obiekt datowany na I wiek n.e.; prawdopodobnie znaleziony w Willa Arianna w Stabiae. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Prawdopodobnie zachowane pozostałości mózgu z Herkulanum
Ostatnimi dniami opublikowano ciekawe wnioski z badań przeprowadzonych na jednych z zachowanych szczątków mieszkańca Herkulanum sprzed niemal 2000 lat.
Praca znalazła się w „New England Journal of Medicine”. W ramach badania archeolodzy wyjęli z czaszki ofiary szklisty, czarny materiał. Naukowcy podejrzewają, że są to resztki mózgu mężczyzny, a ciekawa forma organu wynika z tzw. procesu witryfikacji – czyli spalenia materiału w wysokiej temperaturze, a następnie nagłego ochłodzenia go, zamieniając w stan szklisty. Jak twierdzą badacze, są to pierwsze zachowane pozostałości mózgu, który poddano procesowi witryfikacji. Co ciekawe, w innych częściach miasta nie natrafiono na tego typu znalezisko.
Badane ciało należało do mężczyzny w wieku ok. 25 lat, który zmarł na drewnianym łożu w wyniku gorących gazów, które „przeszły” przez Herkulanum. Analiza zwęglonego drewna sugeruje, że temperatura wyniosła nawet 520°C.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, aa pierwowzór Dnia Kobiet przyjąć można obchodzone dnia 1 marca w starożytnym Rzymie Matronalia . Było to święto przypadające związane z początkiem nowego roku, macierzyństwem i płodnością. Z okazji tego święta mężowie obdarowywali swoje żony prezentami i spełniali ich życzenia. Podczas Matronaliów kobiety udawały się do gaju przy świątyni Junony na Eskwilinie. Składały bogini w ofierze kwiaty i modliły się o szczęście w życiu małżeńskim, zaś w domu wyprawiały poczęstunek dla swoich niewolników.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Imperium miało szczęście do niezwykłych postaci kobiecych. I choć nie każda z nich zostawała cesarzową, często została zapamiętana przez Historię. Tak było w przypadku cezara Tytusa, syna Wespazjana, potomka rodu Flawiuszów. Oficjalnie jego żonami były Arrecina Tertulla i Marcia Furnilla. Jedna z nich była matką jego jedynej córki Julii.
Ale to nie za sprawą żon zasłynął Tytus. To wielkie uczucie do żydowskiej księżniczki Berenike sprawiło, że cesarz rozważał abdykację. Kim była więc kobieta, która niczym Kleopatra zburzyła (s)pokój rzymski i stała się bohaterką jednego z większych skandali starożytności?
Berenike była prawnuczką Heroda Wielkiego. Jej ojciec Herod Agryppa I, władał częścią królestwa dziada. Jako bardzo młodziutka dziewczyna Berenike poślubiła Marka Juliusza Aleksandra, potomka bogatej i wpływowej rodziny żydowskiej z Aleksandrii. Pan młody umarł jednak niedługo po ślubie. Wkrótce po tym zdarzeniu ojciec wydał wdowę po raz drugi za mąż, tym razem za swego rodzonego brata, Heroda Poliona, władcę królestwa Chalkis. Berenike miała wtedy około 16 lat, stryj był już dobrze po pięćdziesiątce. Także i to małżeństwo nie przetrwało zbyt długo – Polion zmarł w 48 roku.
Młoda dwudziestoletnia wdowa zamieszkała razem z bratem, Herodem Agryppą II. Wkrótce pojawiły się plotki o ich kazirodczej relacji. Jako dowód żydowski historyk Józef Flawiusz w „Dawnych dziejach Izraela” relacjonuje:
[…] co się tyczy Berenike, to po śmierci Heroda, swego męża i stryja, przez długi czas żyła we wdowieństwie. Gdy zaczęły krążyć pogłoski, że żyje z bratem, nakłoniła Polemona, króla Cylicji, aby poddał się obrzezaniu i pojął ją za żonę. Sądziła, że w ten sposób dowiedzie, iż podejrzenia były fałszywe. Polemon zgodził się, przede wszystkim dlatego, że nęcił go jej majątek. Małżeństwo to jednak nie trwało długo, ponieważ Berenike wiodąca, jak opowiadano, rozpustne życie, opuściła Polemona.
– Józef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela, XX.7.3
Wkrótce potem wybuchło powstanie żydowskie. Po dłuższym czasie rodzeństwo opuściło miasto, a powstańcy spalili ich pałac. Gdy w 67 r. wojska Wespazjana nadciągnęły do Galilei, Agryppa i Berenike poddali się Rzymianom i odtąd wiernie stali u ich boku.
Wtedy też zaczął się związek Berenike z Tytusem, starszym synem Wespazjana. Kochankowie prawdopodobnie spotkali się w Cezarei Filipowej, gdzie Wespazjan i jego syn urządzili sobie wypoczynek.
Romans mógł szokować z wielu powodów. Dla Rzymian Berenike była kolejną władczynią z legendarnego, zepsutego wschodu, która tak jak w przeszłości Kleopatra uwiodła Cezara i Marka Antoniusza, tak teraz jej następczyni omotała Tytusa. Poza tym Berenike była Żydówką. Należała do ludu, którego religii i obyczajów Rzym nie rozumiał, a z którym musiał toczyć ciężkie walki. Co prawda, Berenike i jej brat byli sojusznikami, ale i tak patrzono na nich nieprzychylnie. Wątpliwa była jej też łącząca rodzeństwo relacja, w Rzymie wywołująca zgorszenie. Poza tym królowa liczyła sobie już 39 lat. Była piękną kobietą, ale jak na tamte czasy, była dużo starsza od swojego wybranka. Tytus był o 11 lat młodszy. Z punktu widzenia zaś Żydów romans z Rzymianinem, dowódcą wojsk, które zburzyły Świątynię Jerozolimską, budził również kontrowersje.
Gdy Tytus wrócił na wschód, Wespazjan został cesarzem. Berenike była wtedy jego gorącą zwolenniczką. Tacyt pisał: „nie mniej gorliwie królowa Berenike stronnictwo popierała; była ona w kwiecie wieku i urody, a nawet staremu Wespazjanowi dzięki wspaniałości swych darów miła”1. Bogata królowa mogła wspierać bunt pieniędzmi, których nowy cesarz potrzebował. Przez jakiś czas związek starano się ukryć. Berenike zjawiła się jednak w stolicy świata i oboje z Tytusem odnowili swoja relację. Wespazjan nakazał kobiecie w pewnym momencie opuszczenie Rzymu.
Gdy po śmierci ojca, Tytus objął tron, rozważał powrót Berenike. Jednak antyżydowskie nastroje wśród społeczeństwa rzymskiego przeważyły. Berenike nie została zaproszona do Rzymu i później historia o niej milczy. Tytus panował krótko, niektórzy uważają, że został otruty przez młodszego brata.
Historia wielkiej namiętności Tytusa i Berenike pokazuje starą odwieczną prawdę, że tam gdzie toczy się wielka polityka, nie zawsze zostaje miejsce na uczucia. Do dziś jednak historia tych dwojga wzbudza wielkie zainteresowanie historyków, artystów i badaczy.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
KONKURSY organizowane przez IMPERIUM ROMANUM wciąż czekają na zgłoszenia. Poniżej dla przypomnienia terminy oraz odsyłacze po więcej szczegółów odnośnie nagród i szczegółów konkursów:
+ KONKURS: Historia wychowania w starożytności (9 marca) ->
W Gruzji, na terenie byłego rzymskiego fortu (castellum) w Apsarus, prowadzone są od 2014 roku wykopaliska. W ostatnim czasie udało się odkryć ślady po antycznej winnicy.
Jak tłumaczą badacze, starożytne wino fermentowało w ceramicznych naczyniach pod ziemią, a smak wina różnił się z kolei w zależności od czasu przechowywania oraz zbiornika, w którym leżał. Generalnie jednak wino było ziemiste i słodkie.
Warto nadmienić, że fort jest dowodem na obecność wojskową Rzymian w regionie. O castellum wspomina m.in. Pliniusz Starszy.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fryz ukazujący przedstawicieli rzemiosła ciesielskiego (ars fabri tignarii) przy pracy. Kolegium cieśli zbudowało dach Świątyni Jowisza na Kapitolu w VI wieku p.n.e. i odpowiadało za jego utrzymanie oraz konserwację do czasów cesarskich.
Obiekt datowany jest na czas panowania dynastii Flawiuszów (69-96 n.e.); obecnie znajduje się w Muzeum Centrale Montemartini w Rzymie.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
@Tamilok trzeba pamiętać, że Trajan to jeden z 5 dobrych cesarzy, ma dobrą opinię wśród ówczesnych oraz wśród historyków więc nie dziwi że mógł siadywać na dość prostym krześle
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 161 n.e. – zmarł cesarz Antoninus Pius , jeden z tzw. pięciu dobrych cesarzy . Okres jego panowania był czasem pomyślności dla Rzymu. Antoninus Pius cieszył się powszechnie dobrą opinią z uwagi na swoją przystępność, łaskawość, umiłowanie pokoju i wysoce moralny tryb życia. Przebywał przez większość czasu w Rzymie i nie opuszczał Italii, przyjmując delegacje z wszystkich prowincji. Jego miejsce zajął usynowiony Marek Aureliusz .
Rzymskie naczynie dowodem na walki gladiatorów w Brytanii
W 1853 roku w Colchester (Anglia) odkryto rzymską wazę przedstawiającą walkę gladiatorów. Najnowsze badania dowodzą, że artefakt powstał w latach 160-200 n.e., co dowodzi iż tego typu wydarzenia odbywały się w Brytanii. Jest to jedyny na tę chwilę obiekt z Brytanii ukazujący walki gladiatorów.
Naczynie mierzy 21 na 15 cm. Wytłoczone sceny ukazują walkę secutora i retiariusa; innych dwóch mężczyzn polujących na niedźwiedzia; oraz psa goniącego zająca i jelenia. Na naczyniu znajdują się także imiona gladiatorów: Secundus, Mario, Memnon i Valentinus.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Zachęcam do obejrzenia fantastycznej animacji wykonanej przez francuski zespół CIREVE (Le Centre Interdisciplinaire de Réalité Virtuelle), na którym możemy przyjrzeć się jak wyglądał antyczny Rzym nocą. Dla osób chcących zobaczyć jedynie materiał – interesujący jest fragment 19-39 min.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
„Jeśli siły twe są niewielkie i słabe w porównaniu z wrogiem, musisz uczynić użytek z siódmej formacji i zakryć jedną ze swych flanek wzniesieniem, miastem, morzem, rzeką lub jakąś inną zasłoną tego typu”
łacina: [Qui pauciores infirmioresque habere se nouit, septimo modo ex uno latere aut montem aut ciuitatem aut mare aut fluuium aut aliquod debet habere subsidium]
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski kapłan ukazany na fresku. Mężczyzna trzyma w dłoniach koronę z róż oraz węża. Malowidło odkryto w świątyni Izydy w Pompejach. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
