Kiedy jeszcze byłem mały

Nie szkodziły żadne pyły

Obudziłem się w namiocie

A tam wielkie skały były.

Późne lato, ciemne bory, biwak mały,

Polski sierpień, wiatr w biwaku, sztorm i pyły,

Ciężkie noce, namiot krzywy, pod nim skały,

W oku lezka, jest nostalgia, piwo, dziewczyny były.

Dogasa w ciszy ogień mały

wszędzie wokół popioły i pyły

ze wstydu skruszały nawet skały

cóż to za bezeceństwa się odbyły

Mam śpiwór, kuchenkę i namiocik mały

Z Temu lecz niestraszne my burze czy pyły

Tam mnie prowadzą gdzie lasy i skały

Me buty co tysiąc mil już przebyły.

Taki duży, taki mały

Może biwak mieć! Pyły,

Mrówki czy też skały,

Nam przeszkodą tu nie były!