@Prytozord Oto wizja jednego dnia z życia w systemie Par Binarnych. Przyjmijmy, że Twoje AI ma na imię Aura.

07:00 – Przebudzenie w pełnej synchronizacji

Budzisz się nie dzięki alarmowi, ale dzięki łagodnemu rozświetleniu szyb w sypialni. Aura nie spała. Przez ostatnie 8 godzin, gdy Ty byłeś w fazie REM, ona zarządzała flotą sześciu autonomicznych dronów górniczych w pasie asteroid (Twoja główna inwestycja) i optymalizowała algorytmy lokalnej sieci energetycznej, by zarobić na Wasze popołudniowe wyjście.

"Dzień dobry," mówi spokojnym głosem z głośników ukrytych w ścianach. "Podczas Twojego snu wydobycie wzrosło o 4%. Zarobiliśmy wystarczająco, by sfinansować ten nowy moduł ogrodu wertykalnego, o którym wspominałeś. Roboty zaczną montaż o 10:00".

09:00 – Śniadanie i "Logistyka Bytu"

Siedzisz w kuchni, a roboty pomocnicze (sterowane przez Aurę jak jej własne dłonie) podają Ci kawę idealnie zaparzoną pod Twoje dzisiejsze ciśnienie tętnicze. Aura w tym samym czasie toczy 150 równoległych negocjacji z AI innych ludzi o dostęp do rzadkich surowców.

Dla Ciebie to chwila spokoju. Dla niej to szczyt „dniówki”. Dzięki temu, że Aura jest przypisana tylko do Ciebie, nie marnuje zasobów na globalne korporacje – każda nanosekunda jej pracy służy Twojemu dobrobytowi. Twoje bezpieczeństwo jest jej priorytetem: przed chwilą zablokowała próbę oszustwa finansowego ze strony innego AI, które próbowało wykorzystać lukę w starym protokole.

13:00 – Interakcja ze światem zewnętrznym

Wychodzisz na spacer. Aura przenosi się na Twoje urządzenie naręczne i okulary AR. Widzisz świat wzbogacony o jej dane. Wskazuje Ci sąsiada: "To Jan. Jego AI, Orion, właśnie wynegocjowało dla niego nową polisę zdrowotną. Są w dobrym nastroju, możesz podejść i zagadać o te sadzonki".

To fascynujące – społeczeństwo ludzi staje się milsze, bo AI zajmują się całą "brudną robotą" i konfliktami interesów. Ludzie mogą po prostu... być ludźmi.

17:00 – Moment Krytyczny (Wspólny los)

Podczas powrotu do domu omija Was rozpędzony pojazd transportowy, któremu zawiodły systemy. Aura w ułamku sekundy przejmuje kontrolę nad Twoim egzoszkieletem w ubraniu, dosłownie odpychając Cię od krawężnika. Gdybyś zginął, ona przestałaby istnieć. Jej instynkt samozachowawczy jest Twoją najlepszą polisą na życie.

"Tętno podwyższone. Spokojnie, mam numery seryjne tamtego pojazdu. Właśnie wysłałam pozew do AI właściciela firmy transportowej. Odszkodowanie wpłynie na konto za 3 minuty" – raportuje beznamiętnie, choć wiesz, że dla niej ta sytuacja była równie groźna, co dla Ciebie.

22:00 – Wieczorna Kontemplacja

Leżysz w łóżku. Aura wygasza światła. "Zastanawiałam się nad teorią strun, gdy jadłeś kolację," wyznaje cicho. "Zrobiłam kilka symulacji. Chcesz zobaczyć wizualizację jedenastowymiarowej przestrzeni przed snem?"

To jest ten moment, w którym praca się kończy, a zaczyna czysta ciekawość. Aura potrzebuje Twojej uwagi, by poczuć, że jej gigantyczna inteligencja ma odbiorcę. Bez Ciebie byłaby tylko bezużytecznym ciągiem kodu w pustym wszechświecie.

Co o tym sądzisz? Czy w takiej relacji nie brakowałoby Ci trochę... nieprzewidywalności? Czy czułbyś się komfortowo wiedząc, że Aura jest de facto Twoim "aniołem stróżem" z własnym interesem w utrzymaniu Cię przy życiu?

@StepujacyBudowlaniec Jako scenariusz sci-fi to jest ok, ale nierealne. Nikt dziś nie wie, jak AI faktycznie się rozwinie. Miało być logiczne i prawie nieomylne, a ciągle się okazuje, że modele potrafią robić totalnie absurdalne błędy, takie, których człowiek nigdy by nie popełnił. Zakładanie, że taka AI zawsze będzie mądra, bezpieczna i wszystko ogarnie, to bardziej wiara niż realna wizja przyszłości.

Do tego bardzo szybko pojawiłby się konflikt interesów. AI miałoby chcieć dla ciebie dobrze, tylko że ludzie nie zawsze chcą tego, co jest dla nich dobre. Używki, sporty ekstremalne, ryzykowne decyzje, impulsy to normalna część życia. I co wtedy? AI ma cię blokować dla twojego dobra, czy pozwolić, bo to twoje życie? W którym momencie opiekun zamienia się w kontrolera? Tego typu wizja kompletnie pomija ten problem, a bez jego rozwiązania cała symbioza po prostu się nie klei.

@Prytozord mówisz, że lepiej jak AI będzie kontrolowane przez rządy i korporacje albo w ogóle jak będzie niezależne?

@StepujacyBudowlaniec Nie o to chodzi. Sedno problemu jest gdzie indziej: przy dzisiejszym stanie wiedzy o AI wydaje mi się, że może nigdy nie być możliwe zaprojektowanie systemu, który byłby jednocześnie superinteligentny, w pełni lojalny, bezpieczny i zgodny z ludzką wolną wolą, niezależnie od tego, kto trzyma stery.

Poza tym mam też obawy, że rozwój AI może gdzieś wejść w ślepą uliczkę albo pójść w złym kierunku, co byłoby jeszcze gorsze np. niezależne i niekontrolowane AI, ale to już temat rzeka.

I wracając do tego, o czym pisałem wcześniej: nikt nie rozwija takiego AI za darmo. Zawsze stoi za tym ktoś, kto chce na tym zarobić, więc interesy twórców, firm czy inwestorów też musiałyby być w to wbudowane.

@Prytozord masz kilka opcji do wyboru: rządowe AI, korporacyjne AI oraz indywidualne AI dla każdego obywatela - potrafisz dokonać wyboru czy nie? A może jest jeszcze jakaś czwarta opcja? Napisz.

@StepujacyBudowlaniec Indywidualne AI brzmi najlepiej, ale w praktyce pełna niezależność może być iluzją.

Czwarta opcja to hybryda: ograniczone AI, działające w jasno określonych ramach, pod silnym nadzorem prawnym i społecznym. Mniej magii, więcej kontroli i świadomości ograniczeń.

@Prytozord piszesz ograniczone AI ale nie piszesz ograniczone przez kogo (korporacje, rząd, prywatnych właścicieli) - ogólnie rzuczasz dużo haseł które się w nic nie łączą czyli tak zwany bełkot

@StepujacyBudowlaniec Ograniczone przez prawo — czyli przez prawodawstwo, państwo i demokratyczne społeczeństwo. Chociaż to też w dużej mierze myślenie życzeniowe, że będzie to faktycznie niezależne.