Usunięcie WIBOR z umów kredytowych - kolejne postanowienia sądów

To pokazuje jakim Polska jest batustantem. Czym drodzy hejtowicze zajmuje się KNF albo ministerstwo finansów? Bo jak widać nie kontrolą rynku.

WIBOR do niedawna był jedynym powszechnie stosowanym wskaźnikiem do wyznaczania oprocentowania pożyczek i kredytów. Nie przez pojedyncze produkty pojedynczych banków. Nie w napisanych drobnym druczkiem załącznikach regulujących tryb kupowania wirtualnych dewiz. WIBOR, punkt główny kredytu, jego najważniejsza i napisana "największymi literami" część (obok marży i prowizji). I urzędnicy KNF sobie spokojnie piją kawę, układają pasjansa i zupełnie nie są świadomi wadliwości tego wskaźnika... a nie czeja... zaakceptowali go nawet.

I powidzcie mi, jak tu prowadzić biznes w tym kraju? Jeśli nawet to co jest powszechne i jest zweryfikowane przez państwowe urzędy jest pułapką prawną?

@matips To kolejny przykład jakim jesteśmy batustanem. Za artykułem: [WIBOR wyznaczany jest jako średnia procentowania transakcji międzybankowych] "W latach 2012-2015 bez transakcji było 87 proc. dni, w latach 2016-2019 - 98 proc., 2020-2021 - 95 proc., a w 2022 roku, od stycznia do maja, 75 proc. Nawet więc jeśli na rynku były jakieś transakcje, to wskaźnik WIBOR był wyznaczany na podstawie deklaracji banków."

Jeszcze głos w dyskusji wskazujący, że powództwa o usunięcie WIBOR nie zostaną uznane

https://businessinsider.com.pl/prawo/zlotowkowicze-nie-maja-szans-w-sadzie-prawniczka-z-uj-ostrzega/xpl59gn

@ColonelWalterKurtz Ta Pani chyba próbuje zniechęcić potencjalnych poszkodowanych

Wspomniane już rozporządzenie BMR mówi, że jeśli są dostępne dane o transakcjach udzielania pożyczek między bankami, to należy brać je pod uwagę w pierwszej kolejności. Najpierw sprawdza się więc, czy były takie transakcje wśród "panelistów", uczestników fixingu (panelu, w którym uczestniczy dziewięć banków – red.). Jeśli nie było, sprawdza się, czy były transakcje z dużymi podmiotami finansowymi. Dopiero wtedy, jeśli tak nie jest, to bierze się pod uwagę tzw. kwotowania.

Kwoty podane przez banki są wyliczane według określonych zasad, ale przede wszystkim są wiążące dla "panelistów". Jeśli zgłosi się do nich inny bank, muszą zawrzeć transakcję po podanej stawce. Odmowa zawarcia transakcji podlegałaby natychmiastowemu raportowaniu do administratora. Tak więc WIBOR zawsze był i jest oparty na realnej stawce transakcyjnej, a nie tylko jej szacowaniu.

Czyli WIBOR mógł być kwotą ustaloną "na zaś" gdyby ktoś jednak chciał te pieniądze pożyczyć. Dalej nie rozumiem czemu konsument miał ponosić koszt czegoś co nie zachodziło

@WolandWspanialy nie miałem czasu wnikać w te wszystkie argumenty ani sięgać do samych aktow prawnych ale względy slusznosciowe mogą nie wystarczyć wsporze sądowym.

Choć jak najbardziej zgadzam się że WIBOR ma funkcję zabezpieczająca na wypadek gdyby bank musiał poszukiwać finansowania na rynku międzybankowym a tu okazuje się że takie transakcje to rzadkość a banki mają nadplynnosc gotówki czyt. siedzą na kasie. Kredytobiorca i tak musi pokrywac te wirtualne koszty które ponosi bank.