Ponieważ poezja (w moim rozumieniu) opiera się na emocjach, a są takie emocje, które już nawet nie wywołują gniewu, bo to się człowiek już dawno zdążył przyzwyczaić, to, żeby nie zwariować, chociaż ponarzekać sobie czasami warto:

***

Do prezesów-kolejarzy

Do prezesów-kolejarzy:

Wy parszywe małe fiutki!

To zaniedbań waszych skutki,

że se mogę tylko marzyć:

o byczeniu się na plaży,

żeby w górach wydać dutki,

o wyjeździe choćby krótkim.

Czy pasażer jest wam wraży?

Ani się dotrzeć da do Poznania,

na dworcach też już niejeden zbaraniał

czytając rozkład – męczarnie potworne!

Wrażeń z podróży się nie da zapomnieć,

punktualności nie śmiem tu wspomnieć.

Ech, kupię se, k⁎⁎wa, choć Tiguana!

***

#nasonety

#zafirewallem

O! Mam też ładną piosenkę w temacie kolejowym!