Pan Tauer to jednak jak chce to potrafi.

Stary Marokańczyk był jednym z moich objawień w perfumerii niszowej i do dziś darzę Andiego Tauera sentymentem. Niestety Marokaniec wraz z Sercem Pustyni przechodziły reformulacje i magia nieco zbledla. Gdy dowiedziałem się o nowym wypuście L'Air du Désert Marocain Noir zdecydowałem się kupić go w ciemno dając kredyt zaufania marce i dzisiaj odebralem flakon.

Baza zapachu pozostała niezmieniona, natomiast dużo więcej dzieje się w górnych partiach zapachu. Cytryna, tak prominentna przy otwarciu zanika po jakichś dwóch godzinach pozostawiając kwiatową wartstwę przebijającą się spod bazy.

Zapach ewoluuje i się zmienia, co jest już sporą różnicą względem oryginalnego Marokańca który był dość jednolity. Nie czuć tu chemii znanej z nowoczesnej perfumerii i nie sądzę że weżre się w tkaniny.

To co pozostało to klasa i ogólny wydźwięk. Jest przyprawowo, bogato, czuć kunszt perfumiarza. Pomimo że jest to raczej zapach wieczorowy na pewno da sporo frajdy noszącemu go w innych porach dnia.

Polecam przynajmniej na testy. Flakon póki co zostaje ze mną.

Zapach: 8,5/10

Parametry: 8,5/10

Trwałość: jeszcze nie wiem

#perfumy