@Magnetar_Mike najlepsze jest to, że skryba nie musiał umieć czytać xD więc ci tutaj to chociaż ogarniali co robią, bo często to było powielanie szlaczków I z tego powychodziły błędy w tekstach. Taki głuchy telefon jak na przestrzeni lat temu sam tekst był wielokrotnie przepisywany

@moll Z tą umiejętnością czytania to nie zawsze było aż tak źle Co prawda, w niektórych rękopisach znajdują się błędy lub nawet niemożliwe do odczytania fragmenty, które badacze czasem interpretują jako dzieło skrybów niepotrafiących czytać, ale nie są to bardzo częste przypadki. Częściej było tak, że skryba potrafił czytać, ale np. nie znał się na specjalistycznym słownictwie pojawiającym się w traktatach filozoficznych czy teologicznych, przez co przy przepisywaniu nie wszystko kopiował jak trzeba. Mógł też świetnie radzić sobie np. z greką, ale kiepsko z łaciną, więc przy kopiowaniu tekstu łacińskiego sadził błędy.

Z punktu widzenia badaczy to się nawet szczęśliwie złożyło - bo wyłapując takie błędy w różnych manuskryptach można np. ustalić, jakie były relacje pomiędzy poszczególnymi kopiami, która była wcześniejsza itp.

@Apaturia nie zawsze, ale to ciekawe, że mogła być to typowo praca odtwórcza, wymagająca tylko strony manualnej przedsięwzięcia

@em-te A faktycznie - w pierwszym odruchu pomyślałam, że skryba narzeka na brak pumeksu do wygładzania pergaminu, ale pumeks-gumka do mazania nawet lepiej by tu pasował.