@RogerThat

Ad. 2: Z państwami niemieckimi, przed schyłkiem XVIII wieku niewiele mieliśmy punktów spornych, a czasami wchodziliśmy w sojusze. I to od samego początku. Dopiero historiografia powojenna kładła szczególny nacisk na ten kierunek, często z powodów ideologicznych i bliskości II wojny światowej.

Tymczasem, polskie i niemieckie (o ile można zdefiniować niemieckość za czasów księstw) oddziały bywały po jednej stronie. Choćby pod Wiedniem i wojnach północnych. Ale można sięgnąć głębiej. Państwowość polska wynikła niejako ze współpracy z cesarstwem. To kontrowersyjna teza, ale sporo faktów ją wspiera. Gdyby Henryk II kontynuował politykę Ottona III to prawdopodobnie księstwo Piastów stałoby się księstwem cesarstwa. I właściwie dobrze się stało, bo Henryk był nieco agresywny (choć Chrobry podsyłał mu wojska do pomocy i za żonę wziął Rychezę dla przypieczętowania sojuszu) i jego śmierć pozwoliła Chrobremu pokusić się o niezależność i koronę królewską.

Celebrowana przez PRLowską historiografię bitwa pod Cedynią, była lokalnym konfliktem w czasie, gdy zazwyczaj Mieszko współdziałał z cesarzem. Konflikt ten spowodował zresztą spore perturbacje, ale polecam poczytać. Ale to nie był konflikt polsko-niemiecki, a raczej kłótnia rodzinna :D.

Nasze interesy ekspansjonistyczne celowały głównie na wschód, stąd tam mieliśmy względnie dużo do roboty. W okresie pierwszej Rzeczypospolitej, częściej z księstwami niemieckimi współpracowaliśmy, mieliśmy też sporo osadników (którzy sporo po sobie zostawili). Dopiero zabory i wojny światowe znacznie zmieniły sytuację (i skrzywiły postrzeganie wieków poprzednich). Jest jeszcze zakon krzyżacki, którego status i pozycja względem państw niemieckich jest bardzo skomplikowana. Za XIX-XX wiecznego nacjonalizmu niemieckiego, zaczęto ten temat wałkować, później doszła polska, powojenna historiografia. Tymczasem historia zakonu krzyżackiego, to historia wasala, czasem bardziej, a czasem mniej posłusznego, którego od czasu do czasu trzeba było nauczyć rozumu. Warto tutaj spojrzeć na historię Królewca - taki hint.

Generalnie daleko mi do germanofila, ale temat historii pisanej pod ideologię i "prawdę czasu" mnie drażni.