No dobrze, poniżej mój pierwszy sonet w XLVII edycji konkursów #nasonety w kawiarni #zafirewallem , a jest to sonet spontaniczny, napisany pod wpływem impulsu wywołanego przez zadane rymy. Wyszedł wiersz młodzieńczo-buntowniczy i cóż? Niech zostanie.

***

Jak uczynić świat znośniejszym? Trzeba się tego nauczyć! A gdzie? A jak się uczyć to na uczelni. Na przykład na takiej jak

***

Akademia Piękniejszych Sztuczek

Wydaje mi się, że w paranoję

popadam. Ledwie zasłonę okna uchylę,

ledwie na świat popatrzę przez chwilę,

logika siada, gdy w tym oknie stoję.

To ja czy świat doznaje urojeń?

To świat się myli czy ja się mylę?

To świat brzydzieje, że coraz niemilej

nań patrzeć, czy efekt to mojej optyki chorej?

Roztrząsać tę sprawę? – wysiłek jałowy.

Zamykam swój pokój, bo świata nie znoszę:

zaciągam zasłony, zamykam drzwi kluczem

i z dnia na dzień jest coraz mi gorzej

więc dokonuję kolejnych uproszczeń

w mej Akademii Piękniejszych Sztuczek.