Mewa

Idę pod blokiem, leży pisklę zdechłe,

a mewy na dachu wciąż skrzeczą zaciekle.

Życie... tak bywa, że bywa bezwzględne –

tak myślę, wciąż patrząc w te piórka rozmiękłe.

Psa ciągnę do domu, bo na truchło sapie.

Na fotelu siadam, bo nie na kanapie.

A mewy wciąż skrzeczą – nie będę narzekał,

choć przy medytacji coś drży mi powieka.

By posiedzieć sobie, nie mam dziś czasu.

Chcę rześki wstać z rana, nie jak na kacu.

Dziś mewy, miast owiec, w swej liczę głowie.

Liguryjską plażę wyobrażam sobie...

Wnet o słońca brzasku za oknem dziobata,

skrzecząca mewa sen z oczu mych zmiata.

#nasonety #zafirewallem