Ktoś może stwierdzić, że jeśli zajmie się takimi rzeczami jak ja, podobnie jak ja nie będzie miał majątku

@Statyczny_Stefek chociaż to możnaby przykleić jedynie do Seneki, bo zarówno Epiktet jak i Marek wiedli skromne życie. Marek poprzez wyrzeczenie się luksusów, a Epiktet choć na pewno biedny nie był, to jakiegoś wielkiego majątku nie posiadał, żeby mu przyklejać posiadanie pięknych zwierząt. Zastaw pewnie też nie miał bo słynął z prawie, że cynickiego podejścia do takich kwestii.

@splash545 a jak w ogóle stoicyzm otwiera się na ludzi, którzy zasuwają od budzika do poduszki?

Religie maja spoko:

• te z bogami "zasuwasz, ale bozia to doceni jak umrzesz"

• te bez "zasuwasz, ale odrodzisz się jako lepszy"

Jest motywacja, żeby dalej znosić trudy.

No ale stoicyzm? Może nie masz czasu, ale ogarnij sobie kwadrans na podsumowanie dnia, czy byłeś dobrą, umęczoną mróweczką?

(Sarkazm i skróty myślowe zamierzone w celu przesadzonego wybrzmienia postu)

@Statyczny_Stefek po prostu: człowiek jest stworzony do trudu, bo taka jest natura ludzka.

Stoicyzm jedyne co ma do zaoferowania, to że poprzez jego praktykowanie trud stanie się łatwiejszy do zniesienia. Też nigdy nikomu nie zależało, żeby, nie wiem, nawracać lud na stoicyzm. Wolna wola - jeśli to do Ciebie przemawia to żyj po stoicku i w trudzie znajdź okazję do rozwoju charakteru, a jeśli nie to nie. ¯\_(ツ)_/¯

A trud jest tym co nam przypadło od losu czyli rzeczą od nas niezależną, a więc obojętną.

@splash545 

Chodzi mi o tę część, gdzie ktoś się dowiaduje i interesuje. Religie mają prosto - zyskują zainteresowanie przez obietnice przyszłości.

Stoicyzm (i wszystkie filozofie - i Zen też, tu nie ma obietnic) brzmią jak coś zaprojektowanego dla ludzi, którzy mają czas na luksus myślenia dla siebie.

@Statyczny_Stefek @splash545 w dużym uproszczeniu, czy nie o to chodzi, że wiele spraw jest od nas całkowicie niezależnych — nie wybieramy kraju, w którym się urodziliśmy, rodziny, sytuacji materialnej ani zdrowotnej? W takiej sytuacji mamy dwie drogi: albo akceptujemy to, na co nie mamy wpływu i skupiamy się na działaniach, które realnie zależą od nas — a tu właśnie stoicyzm może nas prowadzić i pomagać działać mądrze — albo obrażamy się na los, użalamy się nad sobą i uznajemy się za ofiary niesprawiedliwego świata. Tylko że takie podejście niczego nie zmienia, a wręcz nas osłabia, bo zamiast działać, tkwimy w żalu. Czy więc stoicyzm nie jest właśnie sposobem na przejście przez to życie z godnością i skutecznością, mimo że nie obiecuje nagrody „w przyszłości”, jak religie?

@Statyczny_Stefek stoicyzm może posłużyć jako taka prosta psychologia, zbiór ćwiczeń i sposobów myślenia, które mogą ulżyć. Człowiek zajęty może robić większość ze stoickich zaleceń w trakcie pracy. Jak pisałem ostatnio do praktykowania stoicyzmu wystarczy 2x15min dziennie, jest to niewiele, a jeśli ktoś tyle nie może wygospodarować, to praktykowanie stoicyzmu jest niemożliwe. Stoicyzm jak i wszystko w życiu potrzebuje określonej ilości czasu i uwagi, żeby zadziałał. Podobnie jak ćwiczenia fizyczne, jak nie masz czasu, żeby wygospodarować sobie chwilę na ćwiczenia, to nie będziesz się rozwijać.

@Harpersy dokładnie tak.

@Harpersy Dziękuję za odpowiedź, ale nie o to pytałem.

@splash545 o to mi chodziło, dziękuję.