Kto by pomyślał o czym jest ten wiersz?

Jesień ma swego osobliwego uroku

Złotych liści z drzew prysznice

Jednego dnia świecące kaplice

Tworzą cudowny klimat w mroku

Nawet podczas mokrego wyroku

Grzejąc swoje zmarznięte racice

Popijasz herbatkę w fancy ceramice

Binge-watchingując serial w półmroku

Przez okno słychać kojące dźwięki

Deszcz lekki muska tafle szyby bowiem

Wielka nawałnica przechodzi, lecz bokiem

I takie są owe jesieni wdzięki

Straszne potwory przynoszą cukierki

Pora ta jednak największym potworem

#diriposta #nasonety #zafirewallem #tworczoscwlasna