W pierwszej kolejności winni jesteśmy szacunek zmarłym – kobietom, które zginęły w wyniku procesów o czary i które nie są już w stanie świadczyć o samych sobie. Czcimy pamięć o nich, starając się przedstawiać je takimi, jakimi były: nie jako bohaterki ani winowajczynie, nie jako „kobiety, które wiedzą”, ale też nie jako głupie „zabobonicce”, tylko jako zwyczajne, skomplikowane istoty ludzkie. Ich życie i śmierć nie przystają do współczesnych ideologii, nie naszej wygodzie miały bowiem służyć.
7 września 2024 roku w ramach Malta Festival w parku na terenie Chwaliszewa (które dziś jest częścią Poznania) odsłonięto niezwykły pomnik. To rzeźba autorstwa Alicji Białej upamiętniająca wiedźmę z Chwaliszewa, spaloną na stosie w 1511 roku. Pomnik, którego powstanie zainspirowała aktywistka Ewa Łowżył z Chóru Czarownic, stoi niedaleko miejsca szesnastowiecznej egzekucji domniemanej czarownicy. Śmierć anonimowej „wiedźmy z Chwaliszewa” była pierwszym poświadczonym źródłowo przypadkiem spalenia na stosie czarownicy na ziemiach polskich. [...]
#historia #historiapolski #nowozytnosc #prawo #czarownice #proces
