Je­że­li ci się coś nie po­do­ba, toś za­po­mniał o tym, że wszyst­ko dzie­je się w myśl wszech­na­tu­ry, i o tym, że błąd jest obcy, a oprócz tego i o tym, że wszyst­ko to, co się dzie­je, tak samo za­wsze się dzia­ło, dziać bę­dzie i dzi­siaj wszę­dzie się dzie­je. I o tym, jak wiel­kie jest po­kre­wień­stwo czło­wie­ka z całym ro­dza­jem ludz­kim. Nie jest to bo­wiem wspól­ność krwi lub na­sie­nia, ale umy­słu. Za­po­mnia­łeś zaś i o tym, że umysł każ­de­go czło­wie­ka – to bóg i że stam­tąd wy­pły­nął. I o tym, że nikt nie ma nic swego wła­sne­go, lecz że i dzie­cię, i ciało, i nawet dusza z tam­te­go przy­cho­dzą świa­ta. I o tym, że wszyst­ko po­le­ga na są­dzie. I o tym, że każdy czło­wiek żyje je­dy­nie te­raź­niej­szo­ścią i tę traci.

Marek Aureliusz, Rozmyślania

#stoicyzm