Internet znowu zwariował bo Sting przyjechał na sylwestra do TVP.

Zaśpiewał 4 piosenki, bez scenografii, bez tańca, bez świateł.

Internet się rozpisuje... klasa, profesjonalizm, prawdziwa gwiazda...

Setki postów, tysiące lajków. Zachwyt. I ja też mógłbym tak napisać. Byłyby zasięgi i sporo lajków i happy end...

Ale ja głupi jestem.

Zamiast kliknąć lajka i jechać z nurtem, muszę zapytać:

Co tu jest klasą?

Bo nie neguję talentu ani renomy czy prestiżu.

Ale przyjechać do Polski, nie włożyć najmniejszego wysiłku w scenografię, w show, w cokolwiek (to już Jason Derulo przynajmniej tańczył), zainkasować 250 000 USD (szacunkowo) i powiedzieć za to "Dziękuję, dobry wieczór Polska!" i ludzie się rozpływają w zachwytach jak jakiś prekolonialny murzyn* na widok lusterka.

Wciąż mamy mental kraju drugiego świata, choć pretendujemy do pierwszego. Jak taka panna na wydaniu, której ojciec całe życie mówił, że jest brzydka i będzie miała szczęście, jak ją jakiś chłopak zechce.

I zadziałało. Pan z dobrego domu, przymrużył oczy i spojrzał na nas z niechęcią, bo choć brzydula, to posag przyzwoity.

A Panna zachwycona.

I takie właśnie rozanielone komentarze czytam od trzech dni

Tu nie chodzi o to, żeby krytykować, tylko do jasnej cholery, żeby się w końcu zacząć szanować kiedy przyjeżdża "gwiazda światowego formatu" z lusterkiem schowanym za pazuchą.

I przyznam, że wolę wysiłek naszych "celebrytów muzycznych", którzy kupują wymyślne stroje i wyginają się na scenie.

Bo jak dla mnie, szacunek to nie kwestia rozpoznawalności.

To kwestia tego, ile jesteś gotów z siebie dać.

A Sting dał minimum. I dostał owacje na stojąco.

*na mocy cytatu.

#muzyka #sylwester