W latach międzywojennych rozbudowa kolei była sprawą polityczną. Scalanie i rozwijanie sieci kolejowej uważano za jeden z najważniejszych sposobów zintegrowania na nowo państwa po zaborach. Nic więc dziwnego, że i do formy dworców przywiązywano dużą wagę. [...]
W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości odbudowano i zbudowano ich około sześciuset. Najbardziej reprezentacyjnym z nich był, co oczywiste, ten stołeczny.
Jednak główny warszawski dworzec był wyjątkiem na nowej kolejowej mapie Polski. Duża część nowych lub przebudowywanych stacji miała mniejszą skalę i skromniejsze formy. Powstawały w mniejszych miejscowościach i były krojone na miarę lokalnych potrzeb. To nie oznacza jednak, że ich wygląd był dziełem przypadku. Przeciwnie, architekturę dworców szybko zaczęto widzieć jako ważny element tworzenia narodowej narracji. Budynki, które sygnalizowały pojawienie się linii kolejowej w mieście i poprawiające komfort jej użytkowania, uczyniono symbolami rozwoju, gospodarczej prosperity, dbałości państwa o mieszkańców, odbudowywania poczucia tożsamości i wspólnoty. [...]
#polska #architektura #historia #xxwiek #dworzecpkp #kolej
