Od półtora miesiąca nie biore, frustracja osiągnęła wyżyny i dopadła mnie całkowita rezygnacja. Brałam wcześniej pregabaline, wortioksetyne, lorazepami i hormony tarczycy. Teraz jestem czyyyysta.

Ten trwał z 4 miesiące. Bardzo silny. Myślałam że już walne samobója mówiąc wprost. Leki, terapia, środowisko nic nie wpływało pozytywnie na moje samopoczucie.

@Fafalala Długo. No ale hej, kolejna bitwa wygrana, nie? 1:0 dla ciebie. Powodzenia.

Mam za nisko, wiem że może być w tym też cześć problemu.

@GtotheG Na szczęście nie tak źle jak ona,ale znalazłem - dziękuję i ja za tą radę,może się przyda.

Do tego polecam włączyć suplementację cynku, kwasów omega, oraz przy badaniach krwi poza Wit. D ocenić poziom żelaza, ferytynny i TSH, w sensie czy tarczyca nie szwankuje, albo spadek energii i wydajności przez anemię.

Dieta ważna jest, wiem, ale jak przesypiasz 16h doby i uważasz że nie warto w ogóle się odżywiać, bo może umszesz z głodu, to ni chuja nie wprowadzę tak restrykcyjnej diety.

W ogóle zawsze mnie to bawiło, że ludziom którzy myślami i ciałem są pomiędzy życiem, a śmiercią proponuję się diety. Co wiadomo ma sens, serotionia wydziela się w głównej mierze w przewodzie pokarmowym, ale cholera, ja ledwo ruszam oczami w tym stanie. XD Wkurzam się o to, że jeszcze odczuwam ludzkie potrzeby jak oddawanie moczu, to co, nagle mam się zerwać i wchodzić na dietę, która może pomoże, może nie i to co najwyzej po 3 tygodniach pilnowania się i samodyscypliny. To nierealne.