Cytat na dziś:

Za pa­no­wa­nia Olafa Quimby II, Pa­try­cju­sza Ankh, wy­da­no od­po­wied­nie prawa ogra­ni­cza­ją­ce uży­cie tego typu wy­ra­żeń i wpro­wa­dza­ją­ce do opo­wie­ści pewną do­kład­ność. Stąd też, gdy le­gen­da mó­wi­ła o zna­nym bo­ha­te­rze, że „wszy­scy sła­wi­li jego mę­stwo”, każdy ce­nią­cy swe życie bard do­da­wał szyb­ko: „z wy­jąt­kiem kilku osób z ro­dzin­nej wio­ski, które uwa­ża­ły go za kłam­cę, oraz tych – a było ich nie­ma­ło – któ­rzy wcale o nim nie sły­sze­li”. Po­etyc­kie me­ta­fo­ry zo­sta­ły ści­śle ogra­ni­czo­ne do sfor­mu­ło­wań typu: „jego wspa­nia­ły rumak był chyży jak wiatr w dość spo­koj­ny dzień, po­wiedz­my – wiatr o sile trzech stop­ni”. Każda przy­pad­ko­wa uwaga o pięk­no­li­cej, któ­rej twarz ty­siąc okrę­tów wy­pra­wi­ła w morze, mu­sia­ła zo­stać po­par­ta do­wo­dem, że obiekt po­żą­da­nia istot­nie przy­po­mi­na bu­tel­kę szam­pa­na.

Terry Pratchett, Blask fantastyczny

#uuk