Dyskusja użytkownika moll

Coelho style...

@prorock jak Ci nie pasuje to zablokuj tag i z głowy. Specjalnie używam tylko jednego, żeby się nie gryzło z innymi jak kogoś boli co wrzucam

@moll właśnie zablokowałem, bo ten cytat przelał falę goryczy i obiektywnie jest bezsensem. Wyluzuj, stary, mamy wolność wypowiedzi, mogę sobie komentować rzeczy w internecie

Jeden z prowadzących na studiach napisał skrypt, w którym każdy rozdział zaczynał się od cytatów Pratchetta. Myślałem, że zwariuję ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@papa-mobile ja mam taki uraz do frazy "Mickiewicz wielkim poetą był". Całe liceum się tego osłuchałam xD

@prorock skoro zamierzaleś zablokować, to po co komentarz... Też wyluzuj

@prorock jesteś absolutnie pewny, że ten tekst jest bez sensu? A weź go dobrze zgrokuj w wolnej chwili. On ma cholernie dużo sensu.

@ewa-szy nie wiem wprawdzie co to znaczy "zgrokować", ale nie napisałbym tego, co powyżej, gdybym nie poświęcił chwili przeanalizowaniu tego.

Chętnie jednak poznam Twoje zdanie na ten temat

@prorock

Zacznijmy od prostego fałszu: 2x2 to 9/ Jesteś moim przyjacielem / Rosja pokonała Ukrainę. Falsyfikowanie tego nie stanowi żadnego wyzwania. Jest proste.

Zakończmy na próbie dojścia, czy następujące stwierdzenia są prawdziwe: Bóg istnieje / Kot Schrödingera jest martwy / Kocham cię.

I ni cholery nie da się dość, czy to jest prawda. Co więcej, sam proces dochodzenia do tego, czy to jest prawda, musi założyć nie tylko istnienie obiektywnej prawdy (co jest niekoniecznie do ustalenia), nie tylko istnienie obiektywnego obserwatora, znaczy takiego, którego obecność nie wpływa wynik obserwacji, musimy także przyjąć, że to my sami jesteśmy tym obiektywnym obserwatorem i do tego posiadamy ową obiektywną prawdę. A to coś, co się udaje czasami, chwilowo oraz w bardzo ograniczonym zakresie.

Termin zgrokować pochodzi z Obcy w obcym kraju i jest czymś pomiędzy dogłębną analizą a wiarą. Taki żart z mojej strony.

@ewa-szy punkt dla Ciebie za tok myślenia Aczkolwiek podejmę się dyskusji. Cytat bowiem zakłada spór na linii prawdomówność/kłamstwo. Nie ma tam mowy o przekonaniach, fantazjach, filozofii. To są już kwestie innego typu, aczkolwiek i tu można podjąć rękawicę. Uczucia akurat podchodzą pod "wykrywacz kłamstw" rzeczonej czarownicy. Jeśli sklamał, że kocha, to zostanie rozszyfrowany.

Fizyka kwantowa to po prostu wiedza/zasady rządzące światem. Superpozycja cząstek jest zjawiskiem fizycznym, którego nie przeskoczymy.

Ale fakt, nieweryfikowalnych eksperymentów myślowych , jak czajniczek Russella, można tworzyć bez liku. Tak samo jak bogów, czy jednorożców. Czy jednak wiarę można rozpatrywać w kategoriach prawdomówności/kłamstwa?

@prorock no nieeeee, Pratchet i to w tłumaczeniu Cholewy takich błędów nie robi, żeby mu się prawda z prawdomównością myliły. Tego typu przeskoki i gry podobieństw są dokładnie tym, czego czytelnik świata dysku się spodziewa. Niestety, nie mogę się zgodzić z takim rozszyfrowaniem przekazu.

(nie, żebym miała coś do zgadzania się lub nie , w końcu z interpretacją jak z d⁎⁎ą, każdy ma swoją i najwyżej nie znajdziemy punktu wspólnego)

Ja pioruńsko skróciłam i uprościłam poprzednią analizę, żeby za bardzo nie rozdrobnić, ale jest całkiem sporo do powiedzenia w kwestii czym jest właściwie prawda i nieprawda lub prawdomówność i kłamstwo w takich stwierdzeniach jak 'kocham'. To może być świadome kłamstwo i jednocześnie być nieuświadomioną prawdą, zgadza się? Czarownica czuje się na siłach rozszyfrować to pierwsze i jednocześnie nie podejmuje się zdecydować o drugim.

W każdym razie namawiam do swobodnej refleksji. IMO, warto poświęcić chwilę tym wrzutkom.