Bachmut. Aleksander Kowalenko Rosyjskie siły okupacyjne w rejonie Bachmutu w dalszym ciągu zwiększają presję w
Bachmut.
Aleksander Kowalenko
Rosyjskie siły okupacyjne w rejonie Bachmutu w dalszym ciągu zwiększają presję w nadziei na rozwiązanie problemu z sektorami zachodnim i południowo-zachodnim przed Nowym Rokiem. Potrzebują pierwszego do utworzenia przyczółka z późniejszą perspektywą rozwinięcia ofensywy na Chasowy Jar, drugiego - przede wszystkim do stworzenia bufora bezpieczeństwa dla drogi 0513, który jest zagrożona ostrzałem po wyzwoleniu przez ZSU Andrijiwki i Kleszcziwki oraz wyjscia na lewą stronę linii kolejowej.
Według najnowszych danych w rejonie Bachmutu skoncentrowano 80 tys. żołnierzy. Jest to wartość szczytowa na terenie miasta, przez cały okres działań zaczepnych. Nawet w szczytowym okresie ofensywy hord „Generalissimusa” Prigożyna w latach 2022–2023 w rejonie Bachmutu nie odnotowano takiej liczby personelu.
Mimo wszystko ciekawa sprawa. Rosjanie używają już w walkach pododdziałów 11. Specjalnej Brygady Powietrznodesantowej, która wcześniej, 1 grudnia, została wycofana z 36. Połączonej Armii Zbrojnej Wschodniego Okręgu Wojskowego i wraz z 56. i 83. Specjalistyczną Brygadą Powietrznodesantową została włączona do formacji Sił Powietrznodesantowych w celu scentralizowania kontroli nad siłami desantowymi. Ale nie o tym mówimy. Rzecz w tym, że przez cały ten czas była to rezerwa.
Brygada ta jest teraz bardzo aktywnie wykorzystywana na odcinku Iwanowskiego, a dla rosyjskich sił desantowych jest to okazja do wykazania się przed przywódcami wojskowo-politycznymi. Twierdzą, że nowa koncepcja wykorzystania żołnierzy wyskakujących z jadących pojazdów z okrzykiem „Goida!” jest słuszna i ma prawo nie tylko do funkcjonowania, ale także do dalszego twórczego rozwiniecia. Hmm.
W pewnym sensie Iwanowskie dla dowództwa Sił Powietrznodesantowych to szansa, by krwią i mięsem 11. Brygady Powietrznodesantowej z odległego Ułan-Ude udowodnić, że „można”. Dlatego nie zdziwiłbym się, gdyby dowództwo było gotowe poświęcić całą brygadę dla zdobycia tej wsi, żeby tylko osiągnąć cel. Tyn bardziej, że na wschód od Iwanowa 102. MSP i 150 MSD oddało kilka pozycji dla ZSU.
W rejonie Bogdanówki ofensywę rosyjską wzmocniły jednostki 200. Brygady Strzelców Zmotoryzowanych, które starają się atakować kilka kierunków Sektora Zachodniego. Aby wzmocnić rozciągniętą 200. Brygadę Strzelców Zmotoryzowanych, jednostki 331. Pułku Powietrznodesantowego zostały przydzielone do 98. Dywizji Powietrznodesantowej.
Sektor południowo-zachodni znajduje się obecnie pod presją, głównie ze strony 72. Brygady Strzelców Zmotoryzowanych. Jednostki te nie odniosły żadnego wymiernego sukcesu w próbach odbicia Kleszczijiwki, gdzie mają wsparcie ze strony 1307 MRR i 6 MSD, oraz próbach odbicia Andrijiwki, a wręcz przeciwnie, w wyniku systematycznych kontrataków jednostek ZSU, zostali zmuszeni do wycofania się z wielu pozycji. W rejonie Kurdiumówki na północy działania 57. Brygady Strzelców Zmotoryzowanych 5. OVA nasiliły się, ale ponownie bez żadnych konsekwencji terytorialnych dla ZSU.
Reasumując, Rosjanie zwiększają presję w rejonie Bachmutu. Postawili sobie jasny cel dotarcia do Chasow Jaru i bardzo martwią się o arterię logistyczną z Gorłowką. Jednak w obecnych realiach, pomimo przewagi ilościowej, czyli skupienia na terenie miasta prawie 50% grupy wojsk „Południe”, nie potrafią osiągnąć żadnych przełomowych rezultatów.
Ich pełzająca ofensywa, po dziesięć metrów dziennie wprzód, czasem w tył, nie pokazała żadnego potencjału szybkiego pokonania i przełamania naszej obrony. Ale presja jest bardzo duża, zbyt duża i żeby ją powstrzymać, potrzebne są odpowiednie dostawy, których dostarczenie do linii frontu w dalszym ciągu zależy, niestety, nie od nas.
#ukraina #wojna