Aż do wprowadzenia Internetu ludzie byli bardzo naiwni; nawet do poziomu niewiedzy. Masy zachowywały się jak owce czekające na prowadzenie przez nielicznych u władzy. Nie kwestionowali władzy. Jeśli wiadomość ukazała się w prasie lub w radiu, wierzyli, że musi to być prawda. Opowiadali swoim dzieciom, a ich dzieci wyrosły na rodziców pokolenia wyżu demograficznego. Co ciekawe, Rosemond zaczął kwestionować rolę telewizji, gdy jego własny syn zaczął wykazywać objawy ADHD. W odpowiedzi pozbył się telewizora iw ciągu sześciu tygodni zachowanie chłopca uległo zmianie. Dziś jest pilotem komercyjnych linii lotniczych, a zawód ten wymaga koncentracji. Mimo to we współczesnym społeczeństwie może być miejsce dla telewizji: w naszych więzieniach. W czasie, gdy budżet więzienia jest cięty o ponad 15%, można zapytać, dlaczego służba więzienna wydaje około 5 milionów funtów na telewizory dla jednej trzeciej swoich osadzonych. Dlaczego? Cóż, zdaniem Davida Roddana, sekretarza generalnego stowarzyszenia dyrektorów więzień: „To najlepszy mechanizm kontroli, jaki można wymyślić”. https://youtu.be/wixIFoGQMyY