Aby odetchnac odrobine od rosyjskiej propagandy postanowilem zerknac na sytuacje Rosji ze strony…
Aby odetchnac odrobine od rosyjskiej propagandy postanowilem zerknac na sytuacje Rosji ze strony Al-Jazeery - oto przynoszę Wam artykul z perspektywy bliskowschodniej:
„Zachęty gospodarcze są ograniczone”: Co Rosja naprawdę ma do zaoferowania Afryce?
Kraje afrykańskie rozważają korzyści polityczne, ponieważ Moskwa oferuje ograniczone korzyści gospodarcze w porównaniu z Chinami i Zachodem.
Prezydent Rosji Władimir Putin rozmawia z prezydentem Gwinei Równikowej Teodoro Obiangiem Nguemą Mbasogo w Wielkim Pałacu Kremlowskim w Moskwie, we wtorek, 27 października 2026 r. [Maxim Shipenkov/Pool via AP Photo]
Autor: Nicolas Haque
Opublikowano 29 października 2026 r.
29 października 2026 r.
W 2019 roku udałem się do Pałacu Berengo pod Bangui, aby przeprowadzić wywiad z rosyjskimi najemnikami.
Niegdyś siedziba Jeana-Bedela Bokassy, samozwańczego cesarza Republiki Środkowoafrykańskiej, była teraz zajęta przez bojowników z Grupy Wagnera. Jedną z pierwszych rzeczy, o których mi opowiedzieli, nie była kwestia kraju, który przybyli bronić, ale kraju, który opuścili.
Mężczyzna o imieniu Władimir uścisnął mi dłoń.
„Rosja powróciła do Afryki” – powiedział.
Siedem lat później założyciel grupy Wagnera, Jewgienij Prigożin, nie żyje.
W regionie Sahelu grupa Wagnera ustąpiła miejsca Africa Corps, kontrolowanej przez rosyjskie Ministerstwo Obrony. Moskwa toczy wojnę na Ukrainie, gdzie rekrutowani są Afrykanie, niektórzy pod fałszywymi pretekstami. Do czerwca 2026 roku w ramach śledztwa przeprowadzonego przez organizację „Journalists for Justice” odnotowano 502 ofiary śmiertelne wśród Afrykanów.
W Douali w Kamerunie spotkałem Mamę Reginę, która z krwawymi oczami powstrzymywała łzy. Jej syn Moses wyjechał do Rosji, by walczyć. Jego portret wisiał na ścianie.
„Taki przystojny” – szepnęła. Podobnie jak wiele innych rodzin, czeka na jego ciało. Po raz kolejny Afrykanie opłakują mężczyzn poległych w cudzej wojnie na innym kontynencie, daleko od domu.
W swoim smutku niektórzy zwrócili się ku niewielkiej, ale rozrastającej się rosyjskiej cerkwi prawosławnej. Jej kameruński pastor kształcił się w Sankt Petersburgu. Mówi, że jest tu, by głosić „dobrą nowinę”.
Szczyt Rosja–Afryka
Afrykańscy przywódcy zbierają się w Moskwie na szczyt Rosja–Afryka. W 2019 roku 43 afrykańskich szefów państw lub rządów wzięło udział w pierwszym szczycie w Soczi.
W 2023 roku do Sankt Petersburga, po inwazji Rosji na Ukrainę, przybyło zaledwie 17 głów państw. Putin zaoferował bezpłatne dostawy zboża sześciu krajom afrykańskim, które Rosja później zrealizowała. W tym roku Kreml spodziewa się delegacji z 48 krajów, w tym 22 głów państw.
„Ekonomiczne bodźce do udziału w szczycie w Rosji są znacznie bardziej ograniczone” – mówi Beverly Ochieng, analityk z Dakaru.
Jak twierdzi, w porównaniu ze szczytami USA–Afryka i Chiny–Afryka Moskwa oferuje mniej zobowiązań dotyczących dużych inwestycji.
„Polityczne powody udziału w szczycie są głównym powodem, dla którego te kraje tam są”.
Dla rządów wojskowych w Mali, Burkina Faso i Nigrze Rosja oferuje coś bardziej bezpośredniego: wsparcie pozwalające utrzymać się przy władzy.
Francja została wyparta; wkroczyła Rosja. Jednak grupy zbrojne nadal przeprowadzają ataki, a organizacja Human Rights Watch oskarżyła siły Korpusu Afrykańskiego w Mali o zabijanie cywilów i torturowanie zatrzymanych.
W okresie dekolonizacji Związek Radziecki wyszkolił pokolenia afrykańskich oficerów, polityków i studentów.
Ochieng nauczyła się rosyjskiego w ambasadzie w Kenii. Jak twierdzi, Moskwa wciąż może zagrać kartą: „nie kolonizowaliśmy was”.
Rosja boryka się jednak z zachodnimi sankcjami i poszukuje możliwości gospodarczych w swoich stosunkach z krajami afrykańskimi.
W Mali rozpoczęto budowę rafinerii złota wspieranej przez rosyjską grupę Yadran; państwo malijskie posiada w niej 62-procentowy udział. W Gwinei rosyjski gigant aluminiowy Rusal prowadzi kopalnie boksytu oraz zakład produkcji tlenku glinu. W Nigrze spółki zależne Rosatomu prowadzą rozmowy z rządem na temat projektów związanych z uranem, po przejęciu kopalni prowadzonej wcześniej przez francuską firmę Orano. Oddzielna próba sprzedaży istniejących zapasów uranu pozostaje przedmiotem sporu.
Na początku tego miesiąca Putin stwierdził, że celem Rosji nie jest „okradanie Afryki”, lecz „wspólny rozwój”.
Wartość wymiany handlowej Rosji z Afryką wyniosła w 2025 r. około 28 mld dolarów, w porównaniu z 348 mld dolarów w przypadku Chin. W 2024 r. Unia Europejska przeprowadziła z Afryką wymianę towarową o wartości prawie 355 mld euro (395 mld dolarów).
Siergiej Eledinow, były rosyjski oficer i analityk ds. bezpieczeństwa, dostrzega pułapkę w rosyjskich umowach wojskowych w Afryce. Zapewniając wsparcie rządom, Moskwa może dać im pole do szukania partnerów gdzie indziej. „Przetrwanie nie buduje lojalności” – mówi. „Stwarza możliwości”.
Ochieng ostrzega również przed mylnym interpretowaniem obecności rosyjskich flag na demonstracjach jako oznaki powszechnego poparcia. Nie oznacza to, że „wszyscy Afrykanie po prostu siedzą bezczynnie i są prorosyjscy” – powiedziała.
Według niej szczyt ten stanowi dla Moskwy okazję do zademonstrowania swojego niezmiennego „znaczenia politycznego”, nawet jeśli Zachód coraz częściej postrzega ją jako państwo wykluczone.
#rosja #wojna #afryka #sankcje #aljazeera #ukraina
