Zostało jeszcze 12 książek do opisania, czyli w tym roku 40 książek - słabo :unamused:

1156 + 1 = 1157
**Prywatny licznik**: 27+1=28

**Tytuł**: Schron przeciwczasowy
**Autor**: Georgi Gospodinow
**Kategoria**: literatura piękna
**Wydawnictwo**: Wydawnictwo Literackie
**ISBN**: 9788308074909
**Liczba stron**: 352
**Ocena**: 8/10

Gospodinow bardzo lubi się bawić powieściami, które pisze - i moim zdaniem efekty są naprawdę pozytywne. Tym razem główną zabawką staje się czas i ludzkie wspomnienia. Oto bowiem w książce zaczynają powstawać kliniki dla osób cierpiących na Alzheimera, gdzie mogą przenieść się w czasie do swojej ukochanej dekady, by w ten sposób dosłownie żyć wspomnieniami.

Jednakże sama ta warstwa indywiduum nie jest jedyna, bowiem równocześnie całe państwa zaczynają podobnie instrumentalnie wykorzystywać historię - a tu możliwości autora były naprawdę szerokie, by móc ponownie tworzyć teraźniejszość, znaczy przeszłość, w sensie historię świata dziejącą się w teraźniejszoścu... A może kształtować na bieżąco teraźniejszość w zależności od historii? Bo co w takim wypadku będzie faktycznie teraźniejszością, a co przeszłością, co będzie się działo naprawdę, a co będzie wyłącznie wspomnieniami, jeśli to w ogóle będą wspomnienia? Rozwiązanie (lub brak) tych dylematów możecie znaleźć właśnie u Gospodinowa :wink:

W moim prywatnym rankingu wyżej niż Fizyka smutku, ale wiem, że do obu tych książek będę jeszcze wracał

[#bookmeter](/tag/bookmeter) [#ksiazki](/tag/ksiazki)
[#owcacontent](/tag/owcacontent)

1156 + 1 = 1157
Prywatny licznik: 27+1=28
Tytuł: Schron przeciwczasowy
Autor: Georgi Gospodinow
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
ISBN: 9788308074909
Liczba stron: 352
Ocena: 8/10
Gospodinow bardzo lubi się bawić powieściami, które pisze - i moim zdaniem efekty są naprawdę pozytywne. Tym razem główną zabawką staje się czas i ludzkie wspomnienia. Oto bowiem w książce zaczynają powstawać kliniki dla osób cierpiących na Alzheimera, gdzie mogą przenieść się w czasie do swojej ukochanej dekady, by w ten sposób dosłownie żyć wspomnieniami.
Jednakże sama ta warstwa indywiduum nie jest jedyna, bowiem równocześnie całe państwa zaczynają podobnie instrumentalnie wykorzystywać historię - a tu możliwości autora były naprawdę szerokie, by móc ponownie tworzyć teraźniejszość, znaczy przeszłość, w sensie historię świata dziejącą się w teraźniejszoścu... A może kształtować na bieżąco teraźniejszość w zależności od historii? Bo co w takim wypadku będzie faktycznie teraźniejszością, a co przeszłością, co będzie się działo naprawdę, a co będzie wyłącznie wspomnieniami, jeśli to w ogóle będą wspomnienia? Rozwiązanie (lub brak) tych dylematów możecie znaleźć właśnie u Gospodinowa :wink:
W moim prywatnym rankingu wyżej niż Fizyka smutku, ale wiem, że do obu tych książek będę jeszcze wracał
#bookmeter #ksiazki
#owcacontent

Komentarze (6)