Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 121 n.e. - urodził się Marek Aureliusz, cesarz rzymski, pisarz, filozof. Czasy rządów Marka Aureliusza (161 - 180 n.e.) przypadły na okres bardzo trudny: nieustających wojen i klęsk żywiołowych (wylew Tybru, głód, rozruchy uliczne, pożary, plaga szarańczy, epidemia dżumy). Głównymi wrogami Rzymu były wówczas plemiona germańskie i Partowie. Marek Aureliusz prowadził skromne, spokojne życie, zgodne z surowymi zasadami stoickimi. Miał głębokie poczucie obowiązku służenia krajowi i obywatelom. Dbał o dobre stosunki z senatem, przeprowadził reformy w dziedzinie administracji i prawa cywilnego.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska rzeźba ukazująca Satyra. Napis pod rzeźbą informuje, że pełna kompozycja przedstawiała Satyra grającego na flecie. Obiekt datowany na I wiek n.e. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Zamożni obywatele Rzymu, którzy tracili zęby, często zastępowali je prawdziwymi zębami innych ludzi, najczęściej niewolników lub żołnierzy poległych w bitwach. Zęby były przymocowywane przy pomocy złotego drutu, co czyniło takie "protezy" nie tylko praktycznymi, ale i luksusowymi ozdobami.
Takie zabiegi były oczywiście dostępne tylko dla elit.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W starożytnym Rzymie pisano zaklęcia i klątwy na cienkich tabliczkach z ołowiu, zwanych defixiones. Rzymianie używali ich, by przekląć rywala z powodów miłosnych, rywalizacji lub czystej zawiści. Tabliczki często wkładano do grobów, studni lub świątyń, by „wysłać” wiadomość do świata podziemnego.
Niektóre z tych klątw zawierały imiona konkretnych osób i szczegółowe życzenia nieszczęścia. W Pompejach odnaleziono dziesiątki takich tabliczek, co świadczy o ich powszechności mimo zakazów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
"Ten, który odkłada godzinę swego nawrócenia, podobny jest wieśniakowi, który czeka, aż cała rzeka przepłynie. Lecz ona płynie i będzie płynąć bez końca"
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Piwo, napój obecnie niezwykle popularny, w cywilizacji greckiej i rzymskiej nie cieszył się popularnością. Pliniusz Starszy określał piwo nazwą wina z jęczmienia i traktował bardzo pogardliwie. Podobno ich piana miała dobrze robić na cerę twarzy. Pliniusz stwierdza, że o samych napojach pisać nie będzie i przechodzi, czym prędzej do opisu wina. Tacyt wspomina, że Germanie raczyli się napojem ze sfermentowanego jęczmienia lub pszenicy.
Na terenie Cesarstwa rzymskiego piwo warzone było przez Galów, Celtów i Iberów. Od początków chrześcijaństwa wino wiązało się ściśle z rozprzestrzenianiem tej religii w Europie, podczas gdy piwo pozostawało napojem pogan i barbarzyńców.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W późnym II wieku n.e., w życie wszedł dekret senatorski zezwalający na obdarowywanie zwycięskiego gladiatora nagrodą w wysokości 500 sesterców za walkę, jeśli był wolnym człowiekiem oraz 400 jeśli był niewolnikiem. Kwota ta była porównywalna z roczną pensją nauczyciela.
Biorąc pod uwagę, że celem dekretu było obniżenie kosztów ponoszonych w związku z organizowaniem igrzysk, bonusy wcześniej musiały być znacznie większe.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 238 n.e. - w wyniku rewolty Balbin i Pupien zostali obwołani przez senat, po śmierci Gordiana I, cesarzami Rzymu. Nowe rządy spotkały się jednak z niezadowoleniem ludu rzymskiego, który za prawowitego cesarza uważał wnuka Gordiana I - Gordiana III, mającego wówczas zaledwie 13 lat. Dopiero nadanie chłopcu tytułu cezara uspokoiło sytuację. Po trzech miesiącach panowania obaj zostali zamordowani przez pretorianów niezadowolonych ze zwiększających się wpływów senatu na losy państwa. Władali wspólnie 99 dni.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W dziele Factorum et dictorum memorabilium libri novem Waleriusza Maksumusa możemy zapoznać się z postaciami i zachowaniami, które autor wyróżnił w kontekście przyzwoitości i godnego życia.
Przykładem jest np. Pompejusz Wielki, który po porażce pod Farsalos w 48 roku p.n.e., powiedział witającym go mieszkańcom Larissy, aby Ci zamiast do niego, udali się do Cezara i wypełnili swoją powinność wobec zwycięzcy.
Waleriusz Maksymus wspomina także o pewnym młodym mieszkańcu Etrurii - Spurinnie - który był tak piękny, że wiele kobiet było nim zainteresowanych. W ten sposób Spurinna był często podejrzanym o jakąkolwiek niewierność córek i żon. Spurinna, aby uniknąć oskarżeń zdecydował się oszpecić i w ten sposób podkreślić swoją cnotę.
Innym przykładem honorowego Rzymianina jest Gajusz Terencjusz Warron, konsul rzymski, który po tragicznej klęsce pod Kannami w 216 roku p.n.e. nie zgodził się objąć urzędu dyktatora, jaki ofiarował mu senat. Waleriusz Maksymus podaje, że wynikało to z jego honorowości, gdyż uważał że nie zasługuje na taki tytuł, po tym jak nie rozważnie dążył do starcia z Hannibalem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Informacja o luksusowym daniu rzymskim - tzw. "świni trojańskiej" pochodzi z V wieku, a zawdzięczamy ją uczonemu Makrobiuszowi. Sam Makrobiusz tak opisuje sens potrawy: "Świnia ciężarna z innymi zwierzętami, zamkniętymi w jej wnętrzu niczym żołnierze w koniu trojańskim".
O takiej potrawie wspomina także Petroniusz w swoim dziele "Satyrikon"} z tą jednak różnicą, że świnia była wypełniona kiełbaskami. Gdy cielsko zwierzęcia rozcinano, z jej brzucha wypadały kiełbasy, imitujące jelita.
Taka potrawa miała znaleźć się na stole Trymalchiona, który podając takie danie postanowił zrobić sobie żart z gości. W momencie podania świni na stół, kucharz poinformował gospodarza, że zapomniał wypatroszyć zwierzę. Wściekły Trymalchion natychmiast kazał mu się rozebrać, aby go przykładnie ukarać. Jednak goście wybłagali go o litość, a Trymalchion kazał rozciąć brzuch zwierzęcia. Wówczas na stół wypadły kiełbasy, co wszyscy skwitowali śmiechem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska mozaika z V wieku n.e., ukazująca słonia bojowego. Obiekt został znaleziony w Huqoq - rzymsko-żydowskiej mieścinie w Galilei. Jest to jeden z kilku zachowanych przykładów ukazania wizerunku słonia bojowego w antycznej sztuce.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 493 p.n.e. - konsul Spuriusz Kasjusz dedykował świątynię bogini Cerery na Awentynie w pobliżu Cyrku Wielkiego. Cerera była odpowiednikiem greckiej Demeter, opiekowała się uprawą zbóż. Budowa świątyni wiązała się z klęskami nieurodzaju i głodu w Rzymie oraz koniecznością sprowadzania zboża z coraz bardziej odległych krain. Świątynia Cerery stała się ośrodkiem polityczno-organizacyjnym plebejuszy. Przechowywano w niej kasę oraz archiwa.
• 65 n.e. - miał miejsce nieudany spisek przeciwko cesarzowi Neronowi pod wodzą Gajusza Kalpurniusza Pizona. Spisek nie powiódł się, gdy jeden ze spiskowców i jednocześnie najbliższych doradców cesarza, Feniusz Rufus, zdradził towarzyszy. Zdławieniem spisku zajął się otoczony złą sławą prefekt pretorianów, Ofoniusz Tygellinus. Gajusz Pizon zmuszony był popełnić samobójstwo, z życiem pożegnali się również posądzeni o udział w spisku: Trazea Petus, Lukan, Rufus, Seneka Młodszy i Gajusz Petroniusz.
• 69 n.e. - lud rzymski, nie przerywając igrzysk, na wieść o zwycięstwie Witeliusza i samobójczej śmierci Othona, okrzyknął tego pierwszego cesarzem. Senat przyznał Witeliuszowi wszystkie tytuły i uprawnienia.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W Mas des Tourelles niedaleko Beaucair, miasta na południu Francji, grupa archeologów wydała 20 tysięcy dolarów na przywrócenie do życia blisko 1800-letniej największej wytwórni win w Galii. Otwarto ją na początku lat 90 XX wieku. Dzisiaj sprzedaje się tam butelkę wina za około 12 dolarów.
W czasach Cezara wytwórnia produkowała dziennie około 100 tysięcy współczesnych butelek wina, gdzie jedna kosztowała około 1 sesterców (około 1, 60 dolara). Cały region produkował około 27 milionów litrów rocznie, ilość wystarczającą, aby zapełnić 2 miliony glinianych amfor, które następnie były rozprowadzane wzdłuż całego obszaru śródziemnomorskiego.
Produkowane wino ma kolor brązowo-czerwony i słodki, karmelowy smak, który jednak pozostawia po sobie paskudnego kaca. Osoby, które piły wino Mas des Tourelles radzą, aby w czasie degustacji wina spożywać dużo koziego sera i orzechy.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
