Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Pozostałości kolosalnego posągu rzymskiego przedstawiającego cesarza Domicjana (panował w latach 81-96 n.e.). Obiekt znajduje się w muzeum Efezu w Selçuk w Turcji.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 395 n.e. – zmarł w Mediolanie, w wieku 49 lat, cesarz Teodozjusz I Wielki. Pochowany został w kilka miesięcy później w Konstantynopolu. Po jego śmierci doszło do podziału Cesarstwa Rzymskiego między synów Teodozjusza na część wschodnią (17-letni Arkadiusz) i zachodnią (11-letni Honoriusz). Wydarzenie to mimo, że formalnie nie oznaczało rozdziału Imperium, w praktyce stanowiło powstanie dwóch odrębnych podmiotów politycznych. Wielu badaczy po dziś dzień twierdzi, że śmierć Teodozjusza stanowiła kres świata starożytnego. Pod względem ideologicznym czasy Teodozjusza to pełny triumf chrześcijaństwa, jako religii panującej, dawna natomiast wiara i jej wyznawcy stali się przedmiotem prześladowań. Dowodem na kres antyczności w roku 395 n.e. są wreszcie przemiany w kwestii obyczajowości i kultury – m.in. zaprzestano organizacji igrzysk olimpijskich, niszczono świątynie i dzieła sztuki, doszło nawet do zagłady biblioteki aleksandryjskiej.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska rzeźba ukazująca Afrodytę (Wenus). Obiekt jest rzymską kopią (z I wieku n.e.e) greckiego oryginału z V wieku p.n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Portret cesarza rzymskiego Tyberiusza (panował w latach 14-37 n.e.), uważany jest za część naczynia ofiarnego. Obiekt znajduje się w Fitzwilliam Museum w Cambridge (Anglia).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 27 p.n.e. – Senat rzymski nadał cesarzowi Oktawianowi tytuł Augusta. W ten sposób Oktawian stał się pierwszym cesarzem rzymskim, jakkolwiek przy zachowaniu wszelkich pozorów ciągłości ustroju republikańskiego (np. sprawował wielokrotnie urząd konsula w latach 31-23 p.n.e.). Używał oficjalnej tytulatury Imperator Caesar Divi filius Augustus. August sprawował pełnię władzy, skupiając w swych rękach kilka różnych urzędów oraz rozmaite kompetencje nadzwyczajne, nadane dożywotnio przez senat. Jego rządy były rodzajem dyktatury wojskowej pod pozorem utrzymania republiki. Według tradycji władca na łożu śmierci miał użyć zwrotu, którym rzymscy aktorzy kończyli przedstawienia: acta est fabula (sztuka odegrana). Według innych źródeł jego ostatnie słowa to: Plaudite cives, comoedia finita est („klaszczcie obywatele, komedia skończona”).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Fragment rzymskiego sarkofagu ukazującego Dianę i Endymiona
Fragment rzymskiego sarkofagu ukazującego Dianę, boginię przyrody, i Endymiona, pasterza. Obiekt datowany na II wiek n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Antyczni Rzymianie w celu oczyszczenia skóry wykorzystywali narzędzie strigil. Ze skóry zdrapywali nie tylko oleje perfumowane, które nałożono na skórę, ale i pot oraz martwy naskórek.
Antyczni określali tę zdrapywaną mieszankę potu, oliwy i naskórka jako strigimentum w łacinie, a w grece gloios. W praktyce po przejechaniu strigilem po ciele, cały zgromadzony materiał zrzucano na podłogę lub ścianę. Co interesujące, niektórzy medycy wykorzystywali pozostałe strigimentum w tworzeniu maści.
Pliniusz Starszy napisał sporo o strigimentum i mówi, że Rzymianie wierzyli w jego właściwości lecznicze m.in. był stosowany w leczeniu stanów zapalnych, łagodzeniu obrzęków stawów, w leczeniu problemów z macicą, menstruacją, zmniejszaniu infekcji narządów płciowych czy łagodzeniu hemoroidów.
Antyczne źródła wskazują także, że strigimentum było towarem, na którym zarabiano. Waleriusz Maksymus wspomina niejakiego Hybreas z Mylas, który znany był nie tylko ze swoich umiejętności oratorskich, ale i faktu, że był bliźniaczo podobny do niewolnika z miasta Kyme, który zbierał/sprzątał pozostałości w gimnazjonach. O samym procederze wspomina jedna z zachowanych inskrypcji w gimnazjonie w Beroji (środkowa Bułgaria).
Strigimentum pozostałe po słynnych sportowcach i atletach mogło być najcenniejsze, a ludzie byli w stanie zapłacić za niego niemałe pieniądze.
Galen, medyk z II wieku n.e., twierdzi, że w gimnazjonach zbierano dwa materiały dla celów medycznych. Zdrapywano brud (rupos) ze ścian oraz mieszankę oliwy, potu i naskórka z podłogi (patos).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 69 n.e. – cesarz rzymski Galba padł ofiarą spisku uknutego przez Othona. Marek Salwiusz Oton, niegdysiejszy zarządca Luzytanii i jeden z najwcześniejszych zwolenników Galby, rozczarowany tym, że to nie on, lecz Pizon objął miano następcy władcy, nawiązał kontakt z pretorianami, którzy obrali go swoim cesarzem. Dnia 15 stycznia 69 n.e. Galba, który natychmiast udał się na spotkanie z rebeliantami (był tak słaby, że musiał być trzymany w lektyce), napotkał oddział jazdy i został zamordowany niedaleko Lacus Curtius. Jak podaje Plutarch, w swoich ostatnich chwilach cesarz Galba miał nadstawić szyję i rzec: „Uderzcie, jeśli będzie to z pożytkiem dla Rzymian!”. Łącznie zabicie Galby zadeklarowało około 120 osób, pragnących zyskać przychylność Othona i mających nadzieję na nagrodę. Lista ich imion została spisana i trafiła w ręce Witeliusza, gdy ten przejął władzę po Otonie. Wszyscy, którzy się na niej znaleźli, zostali zabici. Podczas późnego etapu swoich rządów na prowincji Galba był niedołężny i apatyczny, ale było to spowodowane zarówno upływem czasu, jak i chęcią, by nie przyciągać na siebie uwagi Nerona. Jak pisze Tacyt, „wszyscy ogłosiliby go godnym cesarstwa, gdyby nigdy nie był cesarzem [omnium consensu capax imperii nisi imperasset]”.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska rzeźba Antinousa, ukazanego jako Bachusa. Obiekt datowany na II wiek n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Antinous był to grecki młodzieniec z Bitynii, który gdy skończył 12 lat został przygarnięty przez dwór Hadriana. Cesarz Hadrian spotkał go w trakcie swych licznych podróży i zachwyciwszy się jego urodą, uczynił go swoim kochankiem. W 130 roku n.e., w trakcie podróży flotą po Nilu, niespodziewanie Antinous zmarł w tajemniczych okolicznościach.
Utrata kochanka bardzo zabolała Hadriana. Cesarz ogłosił Antinousa herosem, wznosił ogromne świątynie i urządzał igrzyska na jego cześć. Ponadto kazał wykonywać ogromne ilości rzeźb i portretów kochanka. Kult Antinousa przetrwał aż do czasu upadku Rzymu, jednak często spotykał się z krytyką zarówno ze strony chrześcijan jak i osób wierzących w tradycyjne bóstwa Rzymian.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 83 p.n.e. – urodził się Marek Antoniusz. Doskonały wódz rzymski, a jednocześnie błyskotliwy polityk. Ojciec Marka zmarł w młodym wieku i matka zdecydowała się ponownie wyjść za mąż, tym razem za Publiusza Korneliusza Lentulusa Surę. Został on jednak stracony na rozkaz Cycerona. Postawa Cycerona wywołała w młodym człowieku ogromne wzburzenie. Odtąd Marek żywił nienawiść do Cycerona.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Relief rzymski ukazujący Pana, bóstwo opiekuńcze lasów i pól, jadącego na mule. Obiekt jest rzymską kopią greckiego oryginału. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Kasjusz Dion opowiada ciekawą dyskusję pomiędzy żoną Septymiusza Sewera – Julią Domną, a wziętą w niewolę nieznaną z imienia żoną wodza Kaledończyków – Argentokoksusa. Do rozmowy miało dojść w trakcie kampanii wojskowej cesarza w północnej Brytanii.
Cesarzowa, dumna z moralnych zasad jakie Rzymianki wyznawały, miała pozwolić sobie na żarty ze swobody we współżyciu płciowym w Brytanii. Na to żona wodza miała odpowiedzieć: „Spełniamy wymagania natury znacznie lepiej niż wy rzymskie kobiety; bo obcujemy otwarcie z najlepszymi, podczas gdy wy stajecie się wyzudane za sprawą nikczemnych”. Taka była riposta przedstawicielki Kaledończyków.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 86 p.n.e. – zmarł Gajusz Mariusz, rzymski polityk, wódz. W 105 roku p.n.e. pokonał Jugurtę, a rok później Cymbrów i Teutonów (102-101 p.n.e.). Po tych zwycięstwach został uznany za trzeciego założyciela Rzymu (po Romulusie i Kamillusie).
