Rzeźba ukazująca stojącego lwa; wykonana z wapienia. Rzymski obiekt datowany jest na okres cesarski; odkryty w północnej Italii. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 218 p.n.e. - wojska Hannibala zwyciężyły wojska Republiki Rzymskiej w bitwie nad rzeką Trebią - małą liguryjską rzeczką. Na placu bitwy poległo lub dostało się do niewoli około 20 tysięcy Rzymian, czyli połowa armii konsula Tytusa Semproniusza Longusa. Straty Kartagińczyków były nieznaczne. Zwycięstwo otworzyło Hannibalowi drogę do południowej Italii, a jak się miało okazać kolejnych zwycięstw.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Nazwa operacji - cięcie cesarskie - wiąże się jeszcze ze starożytnym Rzymem, gdzie prawo zakazywało pogrzebania ciężarnej kobiety bez wyciągnięcia z jej łona płodu. Nazwa ta wywodzi się od słowa caedere, które oznacza "ciąć/pruć". Pliniusz Starszy podaje jakoby w ten sposób miał przyjść na świat Juliusz Cezar. Przeczy jednak temu fakt, że matka Cezara zmarła w 54 p.n.e., czyli 10 lat przed śmiercią syna.
W starożytnym Rzymie cesarskie cięcie wykonywano jedynie na zmarłych kobietach w ciąży i było to usankcjonowane prawem (lex regia Numy Pompiliusza). Poprzez ten zabieg przyszedł na świat m. in.: Publius Cornelius Scipio (Afrykański) - słynny zwycięzca spod Zamy czy Manius Manilius - dowódca rzymski w III wojnie punickiej.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Aius Locutius to tajemnicze bóstwo niewiadomego pochodzenia i wyglądu. W mitologii rzymskiej występuje tylko jeden raz i to w postaci głosu.
Znaczenie imienia Aius Locutius można przełożyć dosłownie jako: Rzeczący/Mówiący. Z imieniem boga są powiązane łacińskie słówka: aio i loquor– mówić/rzec.
Historia zaczyna się w 391 roku p.n.e. przy ulicy Via Nova w Rzymie. Nocą w tych okolicach przechadzał się obywatel rzymski o imieniu Ceditus. W czasie spaceru usłyszał głos. Tajemniczy głos wzywał go, by ten ostrzegł Rzymian przed nadchodzącym atakiem Galów. Ceditus spełnił tę prośbę, lecz nikt nie potraktował jego słów poważnie. Przestrogi nie posłuchano i w konsekwencji nastąpił najazd Galów na Rzym w 390 r. p.n.e. Atak odparto, lecz miasto doznało wielu zniszczeń. Po ataku Rzymianie przypomnieli sobie całe wcześniejsze wydarzenie. Dyktator Marek Furiusz Kamillus i senat ofiarowali bogu ołtarz przy Via Nova u podnóża Palatynu, w miejscu, gdzie bóstwo odezwało się po raz pierwszy i ostatni. Tym gestem chcieli wyrazić skruchę za nie wysłuchanie boskiej przepowiedni.
Opowieść o Aiusie Locutiusie jest mitem tajemniczym, nie tylko posiadającym motyw tragicznego sprawdzenia się przepowiedni. Aius Locutius jako bóg bardzo się różni od innych rzymskich, italskich bogów. O jego wyglądzie nic nie wiadomo, jego “byt” jest zdefiniowany tylko głosem. Mimo to, ujawnienie się boga było czymś niezwykłym, niecodziennym. Rzymscy bogowie w porównaniu do bogów greckich nie objawiają się ludziom. Swoją wolę przekazywali wyłącznie za pośrednictwem różnych znaków oraz za pomocą wyroczni. Tym wyjątkiem staje się Aius Locutius, bóstwo usłane na zawsze tajemnicą.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wspaniały rzymski karneol z wizerunkiem artysty w trakcie malowania popiersia kobiety. Obiekt datowany jest na I-III wiek n.e. i ma długość zaledwie 1,2 cm.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Synezjusz z Cyreny neoplatoński filozof, biskup Ptolemaidy w Cyrenajce, Ojciec Kościoła oraz retor. Postać dziś znana już chyba wyłącznie wąskiemu gronu specjalistów i miłośników historii starożytnej, mimo że pozostawił po sobie liczną spuściznę literacką. Uczeń słynnej Hypatii z Aleksandrii. Przyjrzyjmy się bliżej tej niezwykłej, a niestety dziś już zapomnianej postaci okresu późnej starożytności.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wspaniały rzymski karneol z wizerunkiem artysty w trakcie malowania popiersia kobiety. Obiekt datowany jest na I-III wiek n.e. i ma długość zaledwie 1,2 cm.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Pozostałości północnej bramy obozu rzymskiego w Bu Njem w Libii. W czasach antycznych miejsce to nazywało się Gholaia i powstało z inicjatywy cesarz Septymiusza Sewera (193-211 n.e.).
Obóz rzymski był częścią tzw. Limes Tripolitanus, umocnionej granicy Imperium Rzymskiego w Afryce.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Według przekazów antycznego historyka Tytusa Liwiusza, Tiberinus Silvius był dziewiątym królem Alba Longa. Miał rządzić w latach 922-914 p.n.e. i być następcą oraz synem niejakiego Capetusa.
Królowie Alba Longa uważali, że wywodzą swoje pochodzenie od mitologicznego Eneasza, który uszedł z Troi i po latach tułaczki po Morzu Śródziemnym dotarł na ląd w Italii. Miasto Alba Longa miało zostać założone przez syna Eneasza i Lawinii - Askaniusza. Przydomek Silvius pochodzić ma od syna Eneasza - Silviusa - który miał jakoby urodzić się w lesie.
Wracając do Tiberinusa, tradycja przekazała, że władca zginął w trakcie przeprawiania się przez rzekę - wcześniej znanej jako Albula. Dopiero po utonięciu Tiberinusa, Latynowie zaczęli ją określać Tiber. Rzeka w starożytności wyznaczała granice między Lacjum i Etrurią. To właśnie na siedmiu wzgórzach znajdujących się wokół rzeki został założony Rzym.
Tiberinus po śmierć został uznany za boga i był czczony jako bóstwo rzeczne, głównie w tzw. Volturnia oraz Argei. W czasie Argei Rzymianie wrzucali do Tybru 27 słomianych manekinów - co było formą ofiary. Późniejsi Romulus i Remus mieli także należeć do rodu Tiberinusa.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski fresk z Willi Misteriów w Pompejach, ukazujący gryfa. Scena przedstawia członka ludu Arimaspów, który podkrada złoto gryfowi. Obiekt datowany na połowę I wieku p.n.e. Artefakt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Neapolu.
Arimaspowie byli to jednoocy ludzie, o których wspomina Herodot w swoich „Dziejach”. Mieszkali oni na wschód od Morza Czarnego i na północ od Scytii. Jak widać na malowidle gryf niezadowolony atakuje złodzieja.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 17 p.n.e. - urodził się Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus, wódz i konsul rzymski. Był wnukiem Marka Antoniusza, mężem Agrypiny Młodzej i ojcem przyszłego cesarza Nerona.
• 361 n.e. - Julian Apostata, po śmierci Konstancjusza, wkroczył do Konstantynopola i potwierdził władzę nad całym Imperium Rzymskim. Pomimo faktu, że oficjalnie nie wyznawał religii chrześcijańskiej, wziął udział w ceremonii pogrzebowej byłego imperatora w kościele Świętych Apostołów. Jak sam potem pisał: "Człowiek ten był moim przyjacielem i krewnym. Kiedy zaś zamiast przyjaźni wybrał nienawiść, bogowie rozstrzygnęli konflikt".
• 384 n.e. - zmarł papież antyczny Damazy I. Za jego pontyfikatu miało miejsce kilka ważnych wydarzeń, w tym stworzenie Wulgaty, klasycznego przekładu łacińskiego Biblii wprost z hebrajskiego, oraz ogłoszenie chrześcijaństwa religią państwową Imperium Romanum. Jego następcą został Syrycjusz.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
