@kubex_to_ja Pierwsze wzmianki są już w Drodze Królów, nie tak oczywiste, ale jednak ;)

Spa­dły na nią wspo­mnie­nia. Nan Balat po­si­nia­czo­ny, w po­szar­pa­nym płasz­czu. Długi sre­brzy­sty miecz w jej dłoni, tak ostry, że prze­ci­nał ka­mie­nie, jakby były wodą. Nie, po­my­śla­ła Shal­lan, opie­ra­jąc się ple­ca­mi o ka­mien­ną ścia­nę i ści­ska­jąc tecz­kę. Nie. Nie myśl o prze­szło­ści.

Jak za­wsze my­śle­nie o ojcu spra­wia­ło, że za­czy­na­ła czuć się chora i ból ści­skał jej pierś. Unio­sła swo­bod­ną dłoń do głowy, nagle przy­tło­czo­na cię­ża­rem sy­tu­acji rodu Davar, swo­je­go w tym udzia­łu i ta­jem­ni­cy, którą teraz no­si­ła, ukry­tej w od­le­gło­ści dzie­się­ciu ude­rzeń serca.

Wtedy wrza­snę­ła, ze­rwa­ła się na równe nogi na łóżku, upu­ści­ła szki­cow­nik i opar­ła się o ścia­nę. Nim zdą­ży­ła świa­do­mie po­my­śleć, co robi, szar­pa­ła się z rę­ka­wem, pró­bu­jąc wy­do­stać Dusz­nik. To było je­dy­ne, co miała, a co mogło uda­wać broń. Nie, to głu­po­ta. Nie wie­dzia­ła, jak go użyć. Była bez­rad­na.