Wyrzeźbiona głowa cesarza Tyberiusza, który panował w latach 14-37 n.e. Obiekt pochodzi z 10-20 roku n.e. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska płaskorzeźba nagrobna ukazująca nauczyciela z trzema uczniami. obiekt datowany jest na koniec II wieku n.e. i pochodzi z Neumagen (zachodnie Niemcy).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 350 n.e. – zginął cesarz (uzurpator) Nepocjan. Przebywający w Rzymie Nepocjan, kuzyn legalnego cesarza, panującego na wschodzie Konstancjusza II, próbował uzyskać od niego uznanie jako współcesarza obiecując pokonanie Magnencjusza. Mimo braku odpowiedzi dnia 3 czerwca 350 roku n.e. Nepocjan dokonał próby opanowania Rzymu i ogłosił się cesarzem opierając się w dużej mierze na gladiatorach i przestępcach. Przez kilka tygodni w mieście panował chaos. Dnia 30 czerwca do Rzymu wkroczył z wojskiem Magnencjusz. Nepocjan został zabity, a miasto spacyfikowane.
Rzymska tajemnica betonu. Jak Panteon przetrwał 2000 lat?
Od 2000 lat ludzie zastanawiają się, w jakim sposób Panteon mógł przetrwać w nienaruszonym stanie, podczas gdy wiele innych budowli zniknęło. Jako architekt też się nad tym zastanawiałem.
Naukowcy w końcu przetestowali próbki konstrukcji betonowej i przeanalizowali je w laboratoriach. Wysunęli teorię, że Rzymianie wynaleźli zaawansowany proces wzmacniania betonu, bez potrzeby stosowania stalowych prętów zbrojeniowych, jakie mamy dzisiaj w naszych rozpadających się betonowych mostach.
Aby przetestować swoją teorię, naukowcy przygotowali partię rzymskiego betonu i wlali go do drewnianej formy, aż stwardniał. Następnie usunęli formę, celowo spowodowali, że rzymski beton popękał i wlali wodę do szczeliny, aby zasymulować deszcz. Ku ich zaskoczeniu odkryli, że beton „naprawił się” sam, wypełniając pęknięcie! Naukowcy odkryli, że starożytni Rzymianie faktycznie wynaleźli „gorącą mieszankę betonową”, która mogła się sama „leczyć”!
Technologia betonu rzymskiego, która została wreszcie odkryta przez naukowców w 2022 roku, jest obecnie opracowywana i włączana do nowoczesnych konstrukcji betonowych.
Tak, starożytni Rzymianie byli GENIUSZAMI, jeśli chodzi o wznoszenie konstrukcji betonowych. Panteon został zbudowany na cześć „Wszystkich Bogów”, a bogowie najwyraźniej dali Rzymianom sekret zbudowania budowli, która przetrwała 2000 lat!
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Nie ma czegoś takiego jak regenerujący się beton. Beton raz spekany nie zwiąże na nowo. Beton raz związany nie trzyma w zapasie garści cementu żeby przenieść go do pęknięcia by zapracował z wodą deszczowa. Co to za pierdolenie w ogóle
Niezwykle interesująca rzymska mozaika ukazująca scenę karmienia osła przez mężczyznę. Obiekt datowany na V wiek n.e.; obecnie artefakt znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Stambule (Turcja).
Warto nadmienić, że osioł był świętym zwierzęciem bogini Westy. W czasie święta Vestalia (7-15 czerwca) zwierzę było przyozdabiane kwiatami oraz naszyjnikiem z kawałków chleba. Następnie prowadzono zwierzę ulicami miasta, aby je docenić. Rzymianie celebrowali wydarzenie w mitologii – uratowanie Westy przez ryczącego osła przed gwałtem ze strony Priapa. Osły ceniono także za ich ciężką pracę w młynach.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 293 p.n.e. – konsul Papiriusz Kursor poświęcił świątynię boga Kwirynusa, której wzniesienie ślubował jego ojciec. Przy tej budowli, mniej więcej 100 lat później, architekt i inżynier Marek Witruwiusz ustawił w Rzymie pierwszy zegar publiczny. W swojej książce De architectura wspomina, że w Rzymie są w użytku przenośne zegary słoneczne – czyli niejako pierwsze zegarki kieszonkowe. Zegary słoneczne były głównymi czasomierzami aż do epoki renesansu.
Rzymska rzeźba ukazująca greckiego poetę. Obiekt jest kopią greckiego oryginału z II wieku p.n.e. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Lucjusz Papiriusz Cursor, jego przydomek i trening
Lucjusz Papiriusz Cursor (ok. 365 – po 310 p.n.e.) był jednym z najbardziej cenionych i szanowanych Rzymian w historii. Pięciokrotnie piastował urząd konsula i aż dwukrotnie był dyktatorem. To za jego sprawą Rzymianie zwyciężyli w tzw. drugiej wojnie z Samnitami (326-304 p.n.e.) i zemścili się za haniebną porażkę w Wąwozie Kaudyńskim w 321 roku p.n.e. Lucjusz Papiriusz Cursor swój przydomek Cursor („Biegacz”) otrzymał ze względu na wybitną szybkość i sprawność w biegach.
Młodzi rekruci (iuvenes), głównie z warstw wyższych (arystokracja, ekwici), zanim wstąpili do legionów musieli przejść niezwykle wymagający trening wojskowy (trwający 1-2 lata), który republikańskim Rzymie odbywał na Polu Marsowym, poza świętym granicami miasta. Określano go jako tirocinium militiae. Młodzi mężczyźni ćwiczyli w grupkach i pod okiem instruktora szkolili się w walce wręcz, jeździe konnej, pływaniu. Organizowano także zajęcia o charakterze sportowym (exercitatio ludusque), ćwiczenia atletyczne, kazano odbywać długie i wymagające marsze oraz rywalizowano w biegach. Rekruci musieli nawyknąć do dużego wysiłku i bycia zdolnym do noszenia dużych ciężarów. Tego typu zajęcia określano jako ludus miltaris.
Warto także wspomnieć, że wspomniany Cursor był doceniany nie tylko za siłę fizyczną, ale i „moc ducha” (vigor animi), o czym mówi Tytus Liwiusz.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Lucjusz Papiriusz Cursor, jego przydomek i trening
Lucjusz Papiriusz Cursor (ok. 365 – po 310 p.n.e.) był jednym z najbardziej cenionych i szanowanych Rzymian w historii. Pięciokrotnie piastował urząd konsula i aż dwukrotnie był dyktatorem. To za jego sprawą Rzymianie zwyciężyli w tzw. drugiej wojnie z Samnitami (326-304 p.n.e.) i zemścili się za haniebną porażkę w Wąwozie Kaudyńskim w 321 roku p.n.e. Lucjusz Papiriusz Cursor swój przydomek Cursor („Biegacz”) otrzymał ze względu na wybitną szybkość i sprawność w biegach.
Młodzi rekruci (iuvenes), głównie z warstw wyższych (arystokracja, ekwici), zanim wstąpili do legionów musieli przejść niezwykle wymagający trening wojskowy (trwający 1-2 lata), który republikańskim Rzymie odbywał na Polu Marsowym, poza świętym granicami miasta. Określano go jako tirocinium militiae. Młodzi mężczyźni ćwiczyli w grupkach i pod okiem instruktora szkolili się w walce wręcz, jeździe konnej, pływaniu. Organizowano także zajęcia o charakterze sportowym (exercitatio ludusque), ćwiczenia atletyczne, kazano odbywać długie i wymagające marsze oraz rywalizowano w biegach. Rekruci musieli nawyknąć do dużego wysiłku i bycia zdolnym do noszenia dużych ciężarów. Tego typu zajęcia określano jako ludus miltaris.
Warto także wspomnieć, że wspomniany Cursor był doceniany nie tylko za siłę fizyczną, ale i „moc ducha” (vigor animi), o czym mówi Tytus Liwiusz.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 363 n.e. – armia rzymska po śmierci Juliana Apostaty obwołała cesarzem Jowiana – oficera gwardii, mającego 32 lata, chrześcijanina rodem z Singidunum (obecny Belgrad). Jowian zawarł pokój z Persami, oddając im 15 twierdz, wśród nich Singarę i Nisbis w Mezopotamii. Wywołało to powszechne oburzenie, cesarz jednak mógł spokojnie kontynuować odwrót.
Namalowane na ścianie domu rzymskiego sceny ukazujące gladiatorów i myśliwych
Namalowane na ścianie domu rzymskiego sceny ukazujące gladiatorów i myśliwych. Malunki wykonały zapewne dzieci za pomocą węgla. Odkrycia dokonano w tzw. Casa del Cenacolo w Pompejach.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Pięknie zdobiony rzymski kielich do wina z kameą. Ścianki szklanego naczynia ukazują albo dwóch różnych woźniców rydwanów, albo tego samego woźnicę w dwóch różnych ujęciach w czasie wyścigu. Obiekt datowany na I wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 363 n.e. – cesarz rzymski Julian Apostata zginął podczas wyprawy wojennej w walce z Persami. Został śmiertelnie raniony włócznią w zamęcie bitewnym. Przy jego łożu do śmierci był przyjaciel, lekarz Orybazjusz. Przydomek Apostata, czyli Odstępca, został mu nadany przez późniejszych pisarzy chrześcijańskich ze względu na odstępstwo od chrześcijaństwa, w którym Julian wychował się, jako dziecko, i powrót do tradycyjnych rzymskich kultów religijnych.
Rzymska rzeźba ukazująca pasterza. Uszkodzony obiekt ukazywał postać grającą na flecie. Artefakt datowany na I wiek n.e.; znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska brama porta Principalis Dextra w Eboracum (obecny York w Anglii), ulokowana na prawo od kwater dowództwa (praetorium). W czasach rzymskich na obecnych terenach miasta znajdował się obóz rzymski. Obecnie w tym miejscu znajduje się też pub „Lamb and lion inn”.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Cesarz Septymiusz Sewer (panował w latach 193-211 n.e.) na rzymskiej rzeźbie. Obiekt odkryto w Turcji i wykonany jest z brązu. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rekonstrukcja rzymskiego amfiteatru w Aquincum (obecny Budapeszt, Węgry). Jest to jeden z dwóch takich obiektów znajdujących się w obecnej stolicy Węgier. Przedstawiony amfiteatr był mniejszy (mógł pomieścić do 7 tysięcy widzów) i powstał w III wieku n.e.
Na arenie obiektu odbywały się polowania na dzikie zwierzęta czy walki gladiatorów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 79 n.e. – Tytus Flawiusz został cesarzem rzymskim. Po wstąpieniu na tron okazał się władcą łagodnym i wyrozumiałym. Pozytywnie oceniają go historycy w tym Swetoniusz. Nieszczęśliwie to za jego rządów nastąpiły kataklizmy: erupcja Wezuwiusza (79 n.e.), wybuchły pożar oraz zaraza w Rzymie (80 n.e.). Ponadto za jego rządów zakończono budowę Koloseum. Tytus bardzo zgodnie współrządził z Senatem, dlatego doczekał się życzliwych opinii rzymskich historyków. Podobno też nie znosił krwi na arenie i nie pozwolił nigdy, by w jego obliczu dobijano rannych gladiatorów.
Rzymski portret mężczyzny; obiekt prawdopodobnie odkryto w Dalmacji i datowany jest na połowę I wieku p.n.e. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski ołtarz poświęcony Eumoplusowi, niewolnikowi Nerona. Jak informuje inskrypcja Eumoplus był odpowiedzialny za wyposażenie Domus Aurea (tzw. suppellectile domus aureae).
Niewolnik ukazany został z promienistą aureolą wokół głowy, co nawiązuje do bóstwa Sol (grecki Helios). Obiekt znajduje się w Narodowym Muzeum Archeologicznym we Florencji (Włochy).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
