To faktycznie są trolle, takie ich zadanie. Siać nienawiść, sączyć jad.

Wrzuć post, w którym się czymś cieszysz- napiszą, że gówno.

Podziel się czymś osobistym- z gównem zmieszają.

Tyle w nich żółci i gówna, że nic innego nie mogą napisać tylko: gówno, jesteś gównem, aaaa gówno mlask mlask mlask, takie pyszne gówno sraka.

A lata 90 były ciężkie, rodzice robili każdy etat a do tego szarpnęli się na mały biznes- kiosk przy jednej z większych ulic w Bydgoszczy. Na początku było super, pamiętam jak tata podjechał polonezem z komisu i komórą w zestawie (motorola t180). To było coś. Pamiętam też telefony po nocach- kolejne włamanie do kiosku, rozterki- znowu szczury zjadły wafelki i płyty CD wyjmowane z oddawanych magazynów przynoszone dzieciakom do domu.

I pamiętam cholerną samotność, klucz na szyi i siedzenie po kilka godzin przed telewizorem czekając na powrót rodziców. Budzenie telefonem do szkoły, kanapki z pomidorem zrobione pod plastikowym przykryciem i cały czas budzenie się bez rodziców.

Chujowe czasy, które wracają.

@AdelbertVonBimberstein Odnośnie tematu lat 90 w Bydgoszczy - o ile moi rodzice to byli biedole, o tyle z moim ojcem na kolei robił taki typek co mając dwa czy trzy kioski postawił sobie chałupę w Niemczu :D. Obstawiam, że ten biznes kioskowy o którym piszesz to już był u schyłku opłacalności. mam w rodzinie wujasa który właśnie u schyłku się zdecydował i może nie żałuje, ale mówi że mógł to wcześniej zrobić bo sporo lepiej by na tym wyszedł.

@thomson Ja pamiętam jak zwierzyłam się mamie, że chciałabym spróbować banana bo nigdy nie jadłam. Mama obiecała mi że kupi jak będziemy w mieście. Byliśmy w mieście powiatowym, niestety nie było bananów w sklepie, tak więc obeszłam się smakiem. Potem jakiś czas później w szkole poczęstowała mnie bananem koleżanka. Przyniosła do szkoły i podzieliła jednego banana na kilka koleżanek, żebyśmy popróbowały.

Z hobby z kolei z kolei z koleżanką zbierałyśmy kamienie. Dziś dzieci zbierają/zbierały pokemony, harrego pottera, lego, karty z piłkarzami jakieś czy inne rzeczy do kupienia w sklepie. My zbierałyśmy kamienie. Jeździłyśmy rowerami na wykopki piasku i siedziałyśmy tam całymi dniami, wyszukując ładne albo ciekawe kamienie. Trafiały się belemnity, z odciskami muszli czy korali.

Szczerze? Z jednej strony było gorzej, ale patrzę na swoje dzieci, które mają wszystko i są już przesycone, zblazowane nadmiarem i mi ich szkoda. Mam wrażenie że myśmy się cieszyli bardziej z fajnego kamienia, niż dzisiejsze dzieciaki z setnej zabawki....