Pochówek młodego mężczyzny sprzed ponad 5 tysięcy lat, złożonego wraz z zaprzęgiem dwóch wołów i pozostałościami po drewnianych saniach, to jedno z najbardziej niezwykłych znalezisk późnego neolitu w Europie Środkowej. Odkryty w 2018 roku na cmentarzysku w Markowicach, dziś znów znajduje się w centrum uwagi badaczy: powstaje jego rekonstrukcja, monografia stanowiska oraz wystawa muzealna.
Cmentarzysko w Markowicach (gm. Strzelno) wiązane jest z późną fazą kultury pucharów lejkowatych (KPL), jednej z najważniejszych neolitycznych kultur archeologicznych w Europie Środkowej. Jej przedstawiciele prowadzili osiadły tryb życia, uprawiali ziemię, hodowali zwierzęta i wznosili monumentalne grobowce megalityczne.
Wśród wszystkich pochówków z Markowic szczególnie wyróżniał się grób nr 643 – datowany na ok. 3346–3104 lat p.n.e. Miał on formę wydłużonej jamy o wymiarach około 4,9 × 1,8 m i głębokości 0,45 m. W jego wnętrzu odkryto szkielet mężczyzny w wieku ok. 18–20 lat ułożonego w pozycji skurczonej na prawym boku. Pozycja choć, charakterystyczna dla wszystkich pochówków mężczyzn i kobiet na tym cmentarzysku, stanowi odstępstwo od lokalnej tradycji grzebalnej. Ciało tego zmarłego złożono jednak nieco głębiej, zaś na płytszym poziomie, tuż obok, umieszczono dwa okazy bydła domowego (być może wołów w wieku ok. 2,5–3 lat). Były ułożone w taki sposób, jakby pełniły funkcję zwierząt zaprzęgowych ciągnących za sobą pojazd. [...]
#archeologia #polska #odkryciaarcheologiczne #prehistoria #grobowce
