Zaiste zaszczyt wielki uczyniliście osobie mej poetyckiej, toteż czemprędzej kreślę kolejne rymy, coby tradycji

Poważna rzecz zaś się stanie - zaiste, nie krotochwila!

Pan mój podjął wyzwanie

By ku uciesze pospólstwa, odnaleźć niecnote, debila

I włożyć swoje staranie i skazać go na wygnanie!

Miała ku uciesze powstać krotochwila-

Dla rzeszy bardów było to wyzwanie.

Aż trafił się sprośny poemat od debila

O króla rozwiązłości-debil trafił na wygnanie...

@Kaligula_Minus

Marzy mi się krotochwila

Ale to wielkie wyzwanie

Gdy patrzę na tego debila

Rozwiązaniem jest jego wygnanie

Drgały lutni struny, niczem krotochwila,

Jaśko, choć niemowa, przyjął to wyzwanie.

Wtem chwycił Zawisza za jaja deblila,

- Śpiewaj, abo rychło pójdziesz na wygnanie!

Zaiste niezapomniana to krotochwila

gdy giermek przyjął od barda wyzwanie

i tak wygrał ów nagrodę godną debila

klocek w rycerskiej zbroi równa się wygnanie

Nim wybrzmiała Krotochwila

Jemu żadne to Wyzwanie

Z króla zrobił wnet Debila

Wybrał głowę i Wygnanie