Uszanowanie Kawiarenkowicze

Taki tam sonecik w przerwach między kiełbaską a stekiem się wymyślił, tradycyjna tematyka wiadoma, los postaci także, można nie czytać a piorunować od razu.

Smoluch z Czarnych Krzewów

Kroczy Szeryf, młoda damo,

tabun dziewcząt za nim ławą

jakby były jego strażą

o marzeniach z nim tak gwarząc

zęby krzywe w krzakach błyszczą,

siedzi z nogą swą kulawą

czarne gały mu aż krwawią

smoluch czeka chwili glorii

moc ołowiu w niego wpadło,

czarnuch głośno zaczął wyć

a dziewczęta są w euforii

Szeryf gadką rzucił hardo,

Koniec z czarną tą zakałą!

coltem żywot mu kończąc

i wdeptując go podeszwą

bo do piekła mu śpieszno

#nasonety

#zafirewallem