Przypomina meduzę, świeci w ciemności i zjada własne młode - żebropław Mnemiopsis leidyi , zwany „morskim kanibalem” rozprzestrzenia się coraz agresywniej w Morzu Bałtyckim.
Mnemiopsis leidyi, choć na pierwszy rzut oka przypomina meduzę, nie posiada parzydełek. Żebropław ten trafił do Europy w latach 80. XX wieku w zbiornikach na wody balastowe statków handlowych z obu Ameryk zawijających do portów Morza Czarnego. Szybko stał się jednym z dominujących organizmów w tych wodach. Jego liczebność w szczytowym momencie w 1988 osiągnęła nawet 400 osobników na metr sześcienny.
Jego obecność stanowi poważne zagrożenie dla rybołówstwa. Szczególnie narażone są ławice szprotów i sardyn, których ikra i larwy stanowią przysmak żebropława. W ten sposób wyjada zasoby ryb. Żebropław zjada też ogromne ilości zooplanktonu, konkurując o pokarm z innymi mieszkańcami morza i zaburzając naturalną równowagę ekosystemu. Jego ekspansja to poważny cios dla bioróżnorodności Bałtyku. Gdy zaczyna brakować pożywienia, dorosłe osobniki zjadają własne larwy, a także produkują ogromne ilości jaj, które w okresach głodu mogą posłużyć jako dodatkowe źródło energii. Ta forma kanibalizmu pozwala żebropławowi przetrwać nawet w bardzo niekorzystnych warunkach.
#zwierzeta #morzebaltyckie