#sotd #cotamnaklaciewariacie #perfumy

Po wcześniejszych testach i dzisiejszym globalu, kilka słów o gorącej jeszcze premierze autorstwa duetu D. Bortnikoff/ R. Balkrishnan - Bortnikoff Scheherazade.

Nuty piramidy zapachowej, jakie są, każdy może zobaczyć na fotce, więc nie będę powtarzał. A jak to wygląda w rzeczywistości, to spróbuję opisać. 

Zapach otwiera się musującymi i soczystymi owocami, bergamotką i mandarynką. W sercu zarysowuje się wyraźna obecność moreli. W Scheherazade jest to owoc dojrzały, świeży i ociekający sokiem, aż chciałoby się wbić w nią zęby. Jednocześnie jest też trochę oryginalnie, bo jest w niej coś pikantnego i zaostrzającego odbiór. Natomiast w ostatnim etapie, głównym bohaterem staje się oud, który nie ma nic przytłaczającego i nie będzie drażnił zachodnich nosków. Ma on profil lekko drzewny, a towarzyszący mu sandałowiec, nadaje gładkości i kremowego charakteru. Pewną niespodzianką było pojawienie się, ale już w samej końcówce trwania zapachu, dość wyraźnej wanilii. Na szczęście, bo nie przepadam za nią, nie jest słodka, a bardziej balsamiczna. 

Aromat nie jest ciężki, zawiesisty, przytłaczający i głośny. Na pewno nie będzie tutaj ogona, ani atomowej projekcji. Zostaje natomiast subtelna bańka zapachowa. A zostaje przez dobre 7-8 godzin. 

Generalnie, zapach robi wrażenie lekkiego, radosnego, może wręcz letniego, z wyraźnymi akcentami egzotycznymi. Jednak do klasycznych świeżaków nie zaliczyłbym go. Kompozycja nie jest zbyt skomplikowana, a większość nut można dość sprawnie zidentyfikować.  Scheherazade nie jest też jakąś wydumaną i superwyszukaną ofertą dla koneserów, ale w pełni noszalnym zapachem, któremu jednak trudno będzie zarzucić komercyjne ciągoty. Spokojnie wybroni się jakością i naturalnym charakterem, pozbawionym syntetycznych naleciałości. 

Liczę, że w miarę bliższego poznawania pojawią się jakieś dodatkowe smaczki.

A jaki jest Wasz sotd?

Miłego dzionka !!!