Wyniki trwającego 12 lat ,,śledztwa" naukowców z UAM opublikowane w Science. Okazuje się, że badania 131 genomów z neolitycznej osady Çatalhöyük (Turcja) pokazują, iż mieszkańcy tworzyli wspólnoty niekoniecznie oparte na więzach krwi, a kobiety odgrywały w nich dominującą rolę. W badaniach brał udział zespół naukowców z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, z prof. Arkadiuszem Marciniakiem i dr. Maciejem Chyleńskim na czele.
Nowe ustalenia dotyczące funkcjonowania neolitycznej osady Çatalhöyük w dzisiejszej Turcji opierają się na badaniach 131 genomów, i wykazują zmiany w organizacji społecznej jej mieszkańców w kolejnych stuleciach w jej ponad tysiącletniej historii. Wraz z upływem czasu, poszczególne domostwa nabierały coraz bardziej wspólnotowego charakteru a więzy biologiczne pomiędzy ich mieszkańcami stawały się mniej istotne. Przez cały czas funkcjonowania osady, dominowały praktyki, które faworyzowały kobiety.
Obecnie grzebiemy naszych zmarłych na wydzielonych cmentarzach znajdujących się poza miejscami zamieszkiwania. W przeciwieństwie do tej praktyki, społeczności neolitycznego Bliskiego Wschodu chowały swych zmarłych w domach. Na słynnej osadzie w Çatalhöyük z VII tys. p.n.e., znajdującej się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO, odkryto setki szkieletów osób w różnym wieku i różnej płci w jamach wykopanych pod podłogami domów. Ale kim byli ludzie pochowani w poszczególnych domach? Czy byli to członkowie rodzin rozszerzonych, grup wspólnotowych, czy może przypadkowi mieszkańcy osady? Wyniki nowych badań opublikowanych dziś w Science wykorzystują genomy tych osób do rozstrzygnięcia tej trwającej dziesiątki lat debaty, jednocześnie przynosząc niezwykle istotne ustalenia dotyczące natury pradziejowych społeczeństw matriarchalnych. [...]
#archeologia #turcja #odkryciaarcheologiczne #grobowce #neolit #osada #prehistoria #uam
