Dyskusja użytkownika mateusz-sobieraj-1

Roter Brasilienapfel

stopień zagrożenia zagrożona wyginięciem odmiana regionalna tak synonimy jabłko brazylijskie, jabłko królewskie z Meklemburgii, jabłko z Brunsill okres dojrzewania od września do listopada pochodzenie nieznane; odmiana ta została po raz pierwszy dość dokładnie opisana przez Henne’a w 1776 roku, a później pojawiały się jedynie krótkie wzmianki o jej nazwie. Nazwa wywodzi się od koloru drewna brazylijskiego, jednak odmiana ta w żadnym wypadku nie pochodzi z Brazylii. Na początku lat 2010. P. Markgraf odkrył w okolicach Neubrandenburga kilka drzew rosnących w nasadzeniach przyulicznych, do których udało się odnaleźć plany nasadzeń. Wynika z nich, że drzewa te zostały posadzone jako „Mecklenburgerski jabłko królewskie”. Jest to całkowicie zgodne z opisami zawartymi w literaturze historycznej, a zwłaszcza ilustracja kolorystyczna autorstwa Langethal bardzo dobrze oddaje czerwone jabłko brazylijskie. Wątpliwości budzi jedynie okres dojrzewania, który w przypadku „Mecklenburgerskiego jabłka królewskiego” podaje się do lutego. Nazwa „meklemburska jabłoń królewska” pojawia się po raz pierwszy u Langethal w 1859 roku; niejaki pan Rudolphi z Mirow (Meklemburgia) wielokrotnie wysyłał owoce do Jahna, który następnie nadał tej odmianie odpowiednią nazwę. Według Oberdiecka odmiana ta była szeroko rozpowszechniona w okolicach Schwerinu, głównie pod nazwą „Kalvill Rouge”, co z kolei wskazuje na pochodzenie z Francji. Oberdieck zaznacza z kolei, że nie chodzi tu o czerwoną odmianę Winterkalvill. Występowanie Jako „czerwone jabłko brazylijskie” odmiana ta występowała prawdopodobnie tylko nad Łabą, powyżej Lauenburga. Tam też przetrwała, ponieważ szkółka drzew Quade z Neuhaus rozpowszechniała tę odmianę aż do lat 30. XX wieku. Jako „Königsapfel” odmiana ta była popularna w Meklemburgii. Obecnie odmianę tę można nadal spotkać w okręgu Neuhaus, a pojedyncze drzewa pojawiają się sporadycznie również w Meklemburgii. W 2018 roku czerwona jabłko brazylijskie zostało ogłoszone odmianą roku podczas Północnoniemieckich Dni Jabłka w Hamburgu i w tym kontekście ponownie posadzono nieco więcej drzew tej odmiany. Owoc W kształcie stożka, w przekroju od słabo do mocno kanciasty; na kielichu mogą występować również delikatne żebra. Zagłębienie przy ogonku wąskie do średnio szerokiego, płytkie do średnio głębokiego. Zagłębienie kielicha płytkie do średnio głębokiego, z fałdami i zgrubieniami; zdarzają się również perełki miąższowe, a kielich jest częściowo pomarszczony. Płatki kielicha białawy, filcowate. Owoce dojrzewające na słońcu są zazwyczaj całkowicie pokryte ciemnoczerwoną do fioletowoczerwonej barwą, co sprawia, że jabłko jest bardzo atrakcyjne wizualnie. Charakterystyczna jest duża, otwarta komora nasienna z łukowatymi ściankami komór, które są zawsze nieco pęknięte. Białawy miąższ jest przeważnie kwaśny, bez szczególnego smaku i szybko staje się mączny. Henne opisuje smak w następujący sposób: „7. Miąższ jest bardzo luźny i zawsze pozostawia w ustach coś skórzastego i ciągnącego, co niektórzy nazywają rdzeniem. 8. Soku jest zdecydowanie za mało. Tak, jabłko jest prawie bezsoczne i zupełnie niesmaczne”. Nie oceniłbym tej odmiany aż tak surowo, ale w każdym razie jest to odmiana rozczarowująca. Drzewo Wysoki, wyprostowany pokrój, silny wzrost, tworzy duże drzewa. Odmiany, z którymi można ją pomylić Jabłko Berner Rosenapfel smakuje lepiej, ma wklęsłe lentycelki. Jabłko Oberländer Himbeerapfel ma mały, zamknięty rdzeń. Przydatność do uprawy Odporna odmiana do sadów rozproszonych, przeznaczona do gleb żyznych, mniej odpowiednia na gleby piaszczyste. Zdjęcia owoców https://obstsortenerhalt.de/node/334 #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy