#przegryw #psychiatria #leki
Jeśli nadal szukasz sposobu, by nie brać leków, to znaczy, że nadal nie zaakceptowałeś diagnozy. Akceptacja nie polega na tym, że to lubisz. Polega na zrozumieniu, że masz przed sobą dwa wybory: Leki + szansa na normalne życie. Brak leków + niemal pewna katastrofa życiowa. Wybieraj mądrze. To Twoje życie.
I co po lekach naprawdę się potrafi tak przestawić w głowie? Do końca rzuciła brać?
@Hoszin trochę uspokoją nadaktywny układ nerwowy, zapobiegną psychozie, mani, samobójstwu i in
olanzapina pregabalina sertralina tego typu
Ci co brali Prozac na lekkie schorzenia i którzy teraz wąchają kwiatki od spodu mogliby się nie zgodzić.
Koleżanka zaczyna powoli wysiadać na tle nerwowym, ale wzbrania się od leków jak widzi jakie spustoszenie zrobiły z głową jej mamy. Wiadomo, że leki na przestrzeni lat się zmieniały, może nie są aż tak wyniszczające/uzależniające, ale mając obraz najbliższej osoby sponiewieranej po lekach można się zastanawiać czy brać czy nie. To nie jest sytuacja czarno - biała.
@Veesper niestety przy doborze leków jest się króliczkiem doświadczalnym i nawet nie da się inaczej. Pierwsza rzecz dotyczy diagnozy, gdzie łatwo pomylić depresję z dwubiegunówka, a leki źle dobrane dają efekt odwrotny od zamierzonego. Drugą jest złożoność i indywidualność umysłu, gdzie nigdy nie wiadomo jak coś zadziała.
Zaloguj się aby komentować