Plaster kminowy z 1826 r. Kmin rzymski ma długą historię w medycynie europejskiej, stąd nie powinna dziwić - Gulosus

Kmin rzymski ma długą historię w medycynie europejskiej, stąd nie powinna dziwić receptura na plaster kuminowy (blaster na brzuch). Jeden z wariantów podaje nam Farmakopea Szwedzka (1826 r.).

W pierwszej fazie należało ogrzewać aż do stopienia mieszaninę plastra gumo-żywicznego (pół libry), oliwy z oliwek (pół libry) i wosku żółtego (pół libry). Następnie do powyższej bazy dodawano zmielone owoce kminu rzymskiego (pół libry), sproszkowane owoce wawrzynu szlachetnego (dwie uncje) i jedną drachmę olejku eterycznego kuminowego.

Wszystkie składniki mieszano do schłodzenia, aż do uzyskania homogennego leku.

Plaster gumo-żywiczny składał się z plastra woskowego, wosku żółtego, amoniaku (w znaczeniu gumy) i galbanum.

I znów utrudnienie — jak wówczas wykonywano plaster woskowy? Omawiana farmakopea podaje, że z wosku żółtego, łoju wołowego i żywicy sosnowej w stosunku 11.

***

#recepturanadzis

Przetłumaczył i opracował Aleksander K. Smakosz

***

Główna strona z bezpłatnym czasopismem Pharmacopola i naszymi książkami: https://www.pharmacopola.pl

https://www.facebook.com/pharmacopolawydawnictwo/

https://www.instagram.com/alexander\_gulosus/

https://www.instagram.com/pharmacopolawydawnictwo/

https://www.youtube.com/@pharmacopola\_redakcja

https://www.tiktok.com/@pharmacopola.wydawnictwo

Patronite: https://patronite.pl/pharmacopola

Buycoffee: https://buycoffee.to/pharmacopola/