Piękne i niesamowicie zgodne z tym co dzisiaj modelujemy komputerowo.

Ciekawostka, to, że obraz jest jaśniejszy z lewej pokazuje kierunek wirowania czarnej dziury. Materia w dysku wokół horyzontu zdarzeń orbituje tak szybko, że lecąc w kierunku "od nas" światło przez nią emitowane jest tak bardzo przesunięte ku czerwieni przez efekt Dopplera, że staje się wręcz niewidoczne. Lecąc w naszą stronę przesuwa się w kierunku niebieskiego. Dlatego jakbyśmy widzieli ją w kolorze to lewa strona byłaby oślepiająco jasna i niebieska. A to co widzimy nad horyzontem, jest tak naprawdę za nim.

Tu jest chyba najlepsza wizualizacja na YT: https://youtu.be/ABFGKdKKKyg

Jak bylem dzieckiem mialem bardzo silne przezycie "poza czasem i fizycznoscia" ciezko przypisac to do "doswiadczenia", raczej do "powrotu" lub bardziej "zlania się z tym, co jest". Niemniej odczuwałem to, czym jestem nie w z perspektywy dziecka. "To" było jednym punktem, ale jednoczesnie nieskończonym, zawierającym wszystko. Zawierało wszystkie dźwięki, które, ściśnięte do jednego punktu, brzmiały (jesli mialbym znalezc odpowiednik) jak piłka ping pongowa uderzająca o powierzchnie. Ten jeden dzwiek.

No i tak sobie żyłem z tym "przeżyciem". Tylko w pewnym momencie natrafiłem na wizualizacje czarnych dziur i poczułem że wygląda to znajomo. To była pewna reprezentacja tego, co wtedy widziałem i odczuwałem jako "to, co jest".

No i tyle.

#narkotykizawszespoko