Omówienie II Listu Seneki do Lucyliusza

Seneka przestrzega, aby dążyć do stabilności ducha i skupienia, a nie miotać się bez przerwy ani w życiu, ani w myślach. Człowiek o zrównoważonym umyśle potrafi trwać w jednym miejscu i obcować z samym sobą, zamiast nieustannie szukać nowych bodźców i zmian.

Podobnie w nauce i czytaniu Seneka zaleca unikać "skakania" między wieloma ideami i autorami naraz. Nieroztropny jest brak skupienia i chęć ogarnięcia umysłem zbyt wielu koncepcji jednocześnie, ponieważ wiedza przyswajana powierzchownie nie zostaje w duszy. Należy wybierać sprawdzonych autorów i autorytety, powracać do nich oraz każdego dnia przyswajać jedną myśl, którą można naprawdę "strawić".

Dodatkowo Seneka wyjaśnia, że bogaty jest nie ten, kto posiada wiele, lecz ten, który niewiele pragnie. Kto wciąż pożąda więcej, pozostaje wiecznie głodny i w istocie ubogi, natomiast prawdziwą miarą bogactwa jest posiadanie tego, co niezbędne i wystarczające.

Ps. W liście Seneka używa zwrotu "zapuszczania się do obozu wroga" w odniesieniu do zasięgnięcia do myśli Epikura. Seneka pokazuje nam więc, że nie jest hańbą czerpać z innych nurtów filozoficznych gdy sposobność/słuszność ku temu.

#stoicyzm