trzeba się dobrze/przyzwoicie/godnie/uczciwie zachowywać w stosunku do tej osoby nic więcej się nie da zrobić

@qew12 walcz z nimi nie daj sie, nie czkaj na zbawienie i moment objawienia bo to bajka i nic takiego nie nastapi. Ze swoimi demonami trzeba jakos zyc, nigdy na 100% nie odejda ale ciezka praca da sie im wpierdolic i jakos isc do przodu. Swiet byl jest i bedzie zjebany. Pessoa pisal « ..nieświadomość to fundament życia. Gdyby serce mogło myśleć, przestałoby bić. » . Polece ci tez jednego z moich braci z innej matki Hopsina ktory mimo famu chajsu i sukcesu zmagal sie z takimi samymi problemami co my : https://open.spotify.com/track/0pdT2HQxxKGZdSoA6ORuVx?si=-A3uBd7gRU6tPD6zBcGyeA&context=spotify%3Asearch%3Aalone%2Bwith%2Bme , z fartem morda nie daj sie jak cos to pisz bracia ze swietego tagu zawsze jakos cie pociesza.

@qew12 jeśli zabijesz go szybciej niż o tym pomyśli to nie będzie miał myśli samobójczych

@qew12 a co tak naprawdę można zrobić poza pocieszaniem i mówieniem, że jakoś to będzie?

w sumie nie mam znajomych, z nikim nigdy nie byłem tak blisko żeby mi się zwierzył z takiego problemu i nie mam pojęcia jakby zareagował

@qew12 w jakim wieku klient? Ja tu właśnie mam nockę w szpitalu psychiatrycznym dla młodzieży i pilnuję takich właśnie z myślami S. Więc może szpital?

@qew12 Nie mam znajomych.

@qew12 Gdybym wiedział jak pomóc, to bym pomógł. Gdybym nie wiedział jak pomóc, to bym nie pomagał. Raczej bym nie wiedział jak pomóc.

@burt pomaga taki szpital?

@qew12 pomaga. Po pierwsze pacjent jest praktycznie odizolowany od możliwości popełnienia samobójstwa. Po drugie jest odcięty od złych bodźców środowiskowych, internetu itp. Po trzecie opieka medyczna, ustawiane są odpowiednie leki plus terapia.

Oczywiście to nie daje 100% pewności czy to zadziała po wyjściu ze szpitala potem, ale często jednak taki pobyt pomaga się ogarnąć psychicznie.