Najbardziej lubię wytwory spontaniczne. Takie, które przychodzą do głowy niemal same, zaraz po przeczytaniu wiersza

Najbardziej lubię wytwory spontaniczne. Takie, które przychodzą do głowy niemal same, zaraz po przeczytaniu wiersza di proposta i wystarczy je tylko trochę przypudrować, jakieś tam końcówki im tu i ówdzie podciąć, gdzie indziej konturówką podkreślić to i owo i tyle. I gotowe. One, te wytwory spontaniczne, nie są może techniczne idealne, ale czy o to, o tę techniczną idealność, w tym wszystkim chodzi?

Takim właśnie wytworem spontanicznym zgłaszam swój akces do LV edycji zabawy #nasonety w kawiarni #zafirewallem , licząc jednak na to, że w tej edycji wierszy będzie wysyp, bo wygrywać to bym jej jednak nie chciał.

Dziękuję.

A oto i wytwór spontaniczny wzmiankowany wyżej:

***

Po przeglądzie

Pamiętam siebie, pamiętam za młodu,

pamiętam chłopca zanim zmarkotniał,

pamiętam jeszcze w pełnym go zdrowiu.

Pamiętam. A lepsza byłaby kopia.

Moduły wymontuj mu teraz i zamień,

te które uległy już osteoporozie.

I może weź odśwież mu oprogramowanie?

Żeby psychiczne odzyskać mógł zdrowie.

I płyny też weź mu uzupełnij:

i wiarę, i miłość, i trochę nadziei –

żeby pod górkę nie musiał się męczyć…

I mówisz, że sprawa, by zgryźć ją, zbyt twarda?

Że wina to jest na części embarga?

Cóż. Wspomnieniami będzie się leczyć.