muzyka #rock #radiodeykun #ciekawostkihistoryczne #usa #wojnawwietnamie &źródło Fortunate Son…
#muzyka #rock #radiodeykun #ciekawostkihistoryczne #usa #wojnawwietnamie &źródło
Fortunate Son – piosenka zespołu Creedence Clearwater Revival, pochodząca z ich albumu Willy and the Poor Boys z 1969 roku[3]. Jest jedną z najbardziej znanych i charakterystycznych piosenek wykonywanych przez ten zespół[4].
Tło
Piosenka, wydana w okresie szczytowego zaangażowania Stanów Zjednoczonych w wojnę w Wietnamie, nie zawiera jednoznacznej krytyki tej konkretnej wojny; raczej — jak stwierdził jej autor John Fogerty — „odnosi się bardziej do niesprawiedliwości klasowej niż do samej wojny” oraz do faktu, że dzieci bogatych mogły unikać poboru do wojska. „To stare powiedzenie o tym, że bogaci mężczyźni rozpętują wojny, a biedni muszą je toczyć.”[6]
W 2015 roku dodał: Myśli stojące za tą piosenką — było w nich dużo gniewu. Trwała wojna w Wietnamie. … Zostałem powołany do wojska i kazali mi walczyć, a nikt tak naprawdę nie określił dlaczego. To wszystko we mnie narastało i usiadłem na krawędzi łóżka, i wtedy wypłynęło: „It ain’t me, it ain’t me, I ain’t no senator’s son!”. Wiesz, napisanie tej piosenki zajęło około 20 minut.[7]
W swojej autobiografii Fogerty stwierdził, że pisał tę piosenkę, myśląc o Davidzie Eisenhowerze — wnuku prezydenta Dwighta D. Eisenhowera i zięciu prezydenta Richarda Nixona. Eisenhower służył trzy lata w wojsku, większość tego czasu jako oficer na pokładzie USS Albany na Morzu Śródziemnym.[8]
„Fortunate Son” nie była w rzeczywistości inspirowana jednym konkretnym wydarzeniem. Julie Nixon spotykała się z Davidem Eisenhowerem. Słyszało się o synu tego czy innego senatora albo kongresmena, któremu przyznano odroczenie służby wojskowej albo wygodne stanowisko w armii. Wydawali się uprzywilejowani i — czy im się to podobało, czy nie — byli symboliczni w tym sensie, że nie dotykało ich to, co robili ich rodzice. Nie byli dotknięci tym tak jak reszta z nas.[9]
[...]
Piosenka została odtworzona podczas wiecu wyborczego Donalda Trumpa w 2020 roku, co Fogerty uznał za „dezorientujące”[21], a następnie wydał nakaz zaprzestania i zaniechania [cease and desist order], zwracając uwagę na to, że Trump uzyskał odroczenie poboru do wojska.[22]
Utwór został wykonany przez orkiestrę Armii Stanów Zjednoczonych Downrange podczas Parady z okazji 250. rocznicy Armii USA 14 czerwca 2025 roku, co wywołało krytykę i doprowadziło do spekulacji, że wykonanie było formą protestu wobec Donalda Trumpa, który doprowadził do zorganizowania parady w dniu swoich urodzin, mimo że nigdy nie odbył czynnej służby wojskowej.[23]