@GtotheG Gdybym pisał taką powieść z męskiego punktu widzenia, to po prostu pominąłbym wątek typiary, której się boję iksde #brakjakiejkolwieklogiki

@Zwalisty pominąłbyś jakiś wątek w książce? Ale zdajesz sobie sprawę, że to książka, wyobraźnia, opowieść? Że może tam być co autor sobie wymyśli, a ty próbujesz walidować tym swoje urojenia. Sam na co dzień lecisz pewnie stereotypami typu p0lki to panie lekkich obyczajow, Murzyni to zlodzieje itd., ale nie daj boze ktos obrazi bialego heteroseksualnego mezczyzne - wtedy slychac wycie jak stad do ksiezyca.

@GtotheG Ale ci się ulało, nie projektuj swoich urojeń na innych.

@KLH Samo zjawisko mnie nie zaskakuje, a jedynie jego tak otwarte pokazanie w powieści, która poza tym aspiruje do takiej dobrotliwej historii, a wątek łysego faceta jest zupełnie nic nie wnoszący do fabuły.

@Zwalisty W sensie, że czytałeś to?? Nie wiem, czy coś wnosi czy nie. Wierzę na słowo, że nie wnosi, ale tak to już jest z grafomanią - piszo coś, żeby pisać Tutaj, prawdopodobnie niechcąco, zahaczyła swoją twórczością o głęboką psychologię więc na plus

Mam pytanie. Czy ten ładny okazał się oszustem/przestępcą, czy może wzięli ślub na końcu? Po przeczytaniu fragmentów z obrazka przyjmuję, że autorka byłaby w stanie pójść równie łatwo w obydwa rozwiązania, ale jedno jest bardziej grafomańskie, więc jestem ciekaw, które pani Joanna wybrała