@KonradKrajewsk6 na Twitterze (dziś "X") [...] Studentka gołymi rękami uciskała przestrzeloną szyję.
@KonradKrajewsk6 na Twitterze (dziś "X")
[...] Studentka gołymi rękami uciskała przestrzeloną szyję. Strażnicy bez broni biegli za mordercą. Strażak osłonił żonę własnym ciałem.
Agnieszka Kawalec, postrzelona dorożkarka. Mimo własnej rany krzyczy i ostrzega swoją siostrę. Obu kobietom ratują życie bezimienni pracownicy pobliskiego kantoru.
Eryk Nęcek, krakowianin związany ze środowiskiem dorożkarzy. Dwie jego krewne zostają ranne podczas ostrzału Rynku. Przybiega na miejsce, zakłada opaskę uciskową, ostrzega przechodniów i razem z ojcem wiezie ranną do szpitala.
Nieznana dorożkarka i Ewa, kwiaciarka z Rynku. Pierwsza głośnym krzykiem zawraca przechodniów z linii strzałów. Druga podbiega prosto do postrzelonej kobiety, sprawdza jej stan i próbuje ją ratować.
Magdalena Frączek. Widzi starszą panią, która nie ma szans uciec. Wciąga seniorkę za wielką donicę i osłania własnym ciałem. Zamachowiec przejeżdża tuż za ich plecami. Magdalena zostaje ranna odłamkami, ale gdy strzały cichną, pomaga starszej kobiecie wstać i bezpiecznie odejść.
Paweł, motorniczy tramwaju linii. Jego skład zostaje ostrzelany. Paweł zachowuje stalowe nerwy – zatrzymuje skład i celowo nie blokuje drzwi, by spanikowani pasażerowie nie wybiegli wprost pod ogień napastnika.
Edyta i Julia – Edyta otwiera swoje studio tatuażu i wciąga do środka około dwudziestu uciekających z ulicy ludzi. Julia, kelnerka, błyskawicznie zabezpiecza lokal i uspokaja przerażonych klientów.
Pracownicy Zary, Muzeum Krakowa, restauracji i sklepów. Otwierają bramy Pałacu Krzysztofory, kierują rodziny z dziećmi w bezpieczne miejsca i organizują ewakuację z linii ognia.
Miriam Považanová, Milan Finík i Jozef Šaliga. Słowacka przewodniczka, dwaj kierowcy autokaru i jeden z turystów. Mają pod opieką 54 osoby. W samym środku chaosu organizują bezpieczne zebranie całej grupy i wyprowadzają wszystkich bez szwanku.
Na krakowskim bruku leżą jednak ciężko ranni. Zanim przebiją się do nich pierwsze karetki, o ich życie walczą cywile.
Iwona Kościelna. Pielęgniarka z Jarocina, w Krakowie na weekendzie z rodziną. Gdy padają strzały, jest w Zarze. Zamiast kryć się z tłumem, schodzi prosto do rannych i prowadzi resuscytację.
Linda Trnková i MárioMłoda para ze Słowacji – studentka ratownictwa i zawodowy żołnierz. Widzą z restauracji kobietę z ciężką raną postrzałową szyi. Wybiegają bez rękawiczek i bez sprzętu. Linda uciska krwawiącą ranę gołymi rękami, na zmianę z Máriem reanimując ranną aż do przyjazdu karetki.
Unn-Britt Folvik i Tom Folvik. Małżeństwo z Norwegii. Pielęgniarka anestezjologiczna ratuje kobietę postrzeloną w klatkę piersiową. Jej mąż, były ratownik medyczny, opatruje kobietę poranioną szkłem.
Joe Mulligan, Gareth Daniel i Magdalena Stefi. Troje irlandzkich wolontariuszy z Dublin Civil Defence. Prywatny wyjazd w ułamku sekundy zamieniają w misję ratunkową – tamują krwotoki i prowadzą resuscytację na ulicy.
Wojciech Peters i Paweł Polański. Dwaj krakowscy strażnicy miejscy. Ruszają w pościg za strzelającym do ludzi napastnikiem, choć nie mają nawet broni palnej. Nie odpuszczają do samego końca.
Jakub Kulik (24 l.) i Artur Morański (27 l.) Dwaj młodzi policjanci. Ścigają zamachowca i stają z nim twarzą w twarz. Obaj zostają postrzeleni. Mimo odniesionych ran zdołają powstrzymać napastnika. Kiedy Artur odzyskuje przytomność, zadaje tylko jedno pytanie o swojego partnera:„A Kuba żyje?”
Gdy cichną strzały na skrzyżowaniu Dietla i Stradomskiej, do walki o życie ruszają kolejni:
Prof. Michał Pędziwiatr i dr Mateusz Wierdak. Chirurdzy spędzający sobotę z rodzinami. Natychmiast biegną do rannych. Dr Wierdak mocno uciska ranę postrzelonego policjanta, zatrzymując masywny krwotok, i oddaje mu własny płaszcz, by chronić go przed wychłodzeniem. Zdaniem prof. Pędziwiatra bez tych sekund funkcjonariusz mógł nie doczekać karetki.
Obok krew własnymi ubraniami tamują policjanci i przechodnie. Bezimienny mężczyzna (edit: to kobieta - przypis późniejszy) o kulach. Kamery nagrywają jeszcze jeden kadr: człowieka poruszającego się o kulach, który tuż po strzelaninie idzie w stronę rannych policjantów, by pomóc.
Przemysław Janik, Dominik Wilk i służby ratunkowe. Przemysław kieruje akcją medyczną bezpośrednio na Rynku Głównym i ustala kolejność ratowania rannych. Dominik, główny dyspozytor medyczny, w krytycznych minutach koordynuje wysyłanie karetek. Razem z nimi walczą strażacy z JRG nr 1, ratownicy Krakowskiego Pogotowia Ratunkowego, operatorzy 112, zespoły szpitalne oraz Dorota Litwicka, Zuzanna Stawowy i Andrzej Mąka, którzy po zamachu organizują pomoc ze środowiska dorożkarzy i fiakrów.
Polacy, Norwegowie, Irlandczycy, Słowacy.
Ale na skrzyżowaniu Dietla i Stradomskiej wydarzyło się coś jeszcze. Historia, która wciąż trwa i której finał zależy dzisiaj od nas. Zaledwie miesiąc przed zamachem stanęli przed ołtarzem. Ślubowali sobie miłość. Tomek od 12 roku życia jest związany ze strażą pożarną. Jako druh OSP Olszowice jeździ do akcji ratowniczych, działa w orkiestrze, pomaga szkolić młodych strażaków. Kinga również służy w OSP.
Na skrzyżowaniu Dietla i Stradomskiej w ich samochód z ogromną siłą uderzył uciekający zamachowiec. W ostatnim ułamku sekundy Tomek osłonił Kingę własnym ciałem. Kinga przeżyła. Tomek został bardzo ciężko ranny. Przed nim skomplikowana rekonstrukcja twarzoczaszki, długie leczenie i kosztowna rehabilitacja. Koledzy z OSP napisali mu jedno: w remizie wciąż czeka na Ciebie miejsce.
Dziesiątki ludzi odpowiedziały na cudze wołanie o pomoc. Dzisiaj my możemy odpowiedzieć na wołanie jednego z nich. Namiary na oficjalne wsparcie leczenia i rehabilitacji Tomka (organizowane przez jego druhów z OSP Olszowice) zostawiam w mojej pierwszej odpowiedzi bezpośrednio pod tym wpisem [...]
#krakow #zamach
