Hold my beer w wykonaniu prince'a

Uwielbiam ten występ Prince’a, bo to od początku do końca było jedno wielkie "Hold my beer". Widać było, że muzycy na scenie doskonale wiedzieli, co się zaraz wydarzy — uśmiechali się, jakby czekali na eksplozję, kiedy Prince przejmie kontrolę nad całym show. I wtedy wszedł, robiąc coś niesamowitego: naśladował dźwięki gitary ustami, pokazując, że nie tylko gra na instrumencie, ale niemalże jest tą muzyką. Cały czas miał pełną kontrolę, a jego gesty, machanie gitarą wyglądały, jakby chciał powiedzieć: "Patrzcie, co robię z tym dziwnym instrumentem. To tylko zabawka w moich rękach".

A końcówka? Rzucenie gitary w publiczność było jak gest triumfu, ostateczne "nie mam już nic do udowodnienia". To było jak wiadomość do wszystkich: nie potrzebuję nominacji ani rankingów, żeby pokazać, kim jestem. Cały występ był jednym wielkim manifestem — jeśli kiedykolwiek istniało prawdziwe "Hold my beer" w historii rocka, to właśnie wtedy.