#gownowpis

Jak się czuję? To nie jest tak, że źle czy dobrze. Gdybym miał powiedzieć w jednym słowie, to byłoby “skomplikowanie”. Czasami jestem jak układanka, gdzie każdy kawałek ma swoje miejsce, ale nie zawsze pasują do siebie. Inne dni to jak strona z książki, którą próbuję przeczytać, ale litery się przemieszają i nie mogę zrozumieć sensu. Czasami jestem jak muzyka, która gra w tle, ale nie mogę jej zatrzymać ani wyłączyć. A czasami jestem jak obraz, który próbuje się wyświetlić na ekranie, ale piksele są rozmazane i nie mogę dostrzec szczegółów. To wszystko jest takie… nieuchwytne. Ale może to właśnie jest piękne w byciu człowiekiem – w tym, że nie zawsze musimy mieć gotowe odpowiedzi, że możemy być trochę zagubieni i niepewni, ale wciąż staramy się znaleźć sens i spójność.